[Ο αρχειμάγειρας/ Chef Γιάννης Μπαξεβάνης είναι ένας από τους σημαντικότερους ανανεωτές της ελληνικής κουζίνας, με σπουδές στην Ελλάδα και τη Γαλλία όπου εργάστηκε για έξι χρόνια (1986-92).
Ο ίδιος λέει "Είμαι από τους τυχερούς ανθρώπους που κατάφεραν την αγάπη τους να την κάνουν επάγγελμα. Την αγάπη μου αυτή, όπως και την αδυναμία μου στα προϊόντα της Ελληνικής φύσης, την κουβαλάω κάθε μέρα και στην κουζίνα όπου εργάζομαι.".
Ευχαριστούμε το Γιάννη Μπεξεβάνη για τη δυνατότητα που έδωσε στους ΦτΦ να δημοσιοποιήσουν τις σκέψεις τους με θέμα την "Παγκοσμιοποίηση και της Γεύσης"]
---------
Παγκοσμιοποίηση και της Γεύσης
του Γιάννη Μπαξεβάνη
Τα τελευταία χρόνια, ταξιδεύω πολύ συστήνοντας την ελληνική
κουζίνα σε διάφορα μέρη του κόσμου. Παρατηρώ ένα θλιβερό φαινόμενο να εξελίσσεται: την παγκοσμιοποίηση
και στην γεύση. Όπου και να βρίσκομαι, συναντώ τις ίδιες φίρμες στα ίδια malls, τις ίδιες συνταγές, τις ίδιες
γεύσεις: Ντουμπάϊ, Σίντνεϊ, Μόσχα, Γιοχάνεσμπουργκ, Βυρηττό, Νέα Υόρκη, Τόκυο, κτλ…
Εδώ στην Ελλάδα, τι συμβαίνει;
Ξεχάσαμε το μπιφτέκι και όλοι προσπαθούν να πετύχουν το
καλύτερο burger,
προσπαθούν να κάνουν ελληνικό sushi σε παραδοσιακές ψαροταβέρνες (γελάει
ο κάθε πικραμένος), τέρμα ο λουκουμάς, τρώμε donuts, οι
τηγανίτες γίνανε pancake, βρίσκεις carpaccio και ceviche όπου
να’ ναι, σαλάτα ρόκα και παρμεζάνα παντού, mozzarella
και ricotta παντού, rib eye και black Angus tartare παντού. Ακόμα και το γιουβέτσι
μεταμορφώθηκε σε «κριθαροτό» και ο
τραχανάς σε «τραχανοτό» για να
θυμίζει κάτι ξενικό, κτλ… Αναμειγνύοντας ξένα προϊόντα, ξένες συνταγές και
ξένες λέξεις στην ελληνική κουζίνα, προσπαθούμε να εντυπωσιάσουμε - και καλά
τους Έλληνες- αλλά και τους ξένους επισκέπτες που έρχονται για να γνωρίζουν τα
ελληνικά προϊόντα, τις ελληνικές γεύσεις, τις παραδόσεις και συνήθειες;;; Για να δείξουμε ότι είμαστε στο πνεύμα της
εποχής και όχι παλιομοδίτες, τους παρουσιάζουμε την ελληνική κουζίνα
ανακατεύοντας κάθε ξένο προϊόν - καλό ή κακό - με αποτέλεσμα συχνά ένα αλαλούμ
γεύσεων, που μετονομάζουμε σε «μοντέρνα
ελληνική κουζίνα».
