To Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης (MoMA) παίρνει θέση με έργα τέχνης καλλιτεχνών απέναντι στην αντι-μεταναστευτική πολιτική Τραμπ | Η τέχνη ενάντια στο ρατσισμό και την ξενοφοβία

Χαιρετίζουμε την πρωτοβουλία του MoMA της Νέας Υόρκης για την πρωτότυπη παρέμβαση διαμαρτυρίας που έκανε ενάντια στην αντιμεταναστευτική πολιτική του νεοκλεγμένου Προέδρου των ΗΠΑ Τραμπ.

Το μουσείο μοντέρνας τέχνης MoMA αποφάσισε να εκθέσει έργα καλλιτεχνών που προέρχονται από χώρες τις οποίες στοχοθετεί το αντιμεταναστευτικό διάταγμα του Ντόναλντ Τραμπ, σε μια πράξη διαμαρτυρίας εναντίον αυτού του νομοθετήματος.

Επτά έργα καλλιτεχνών σουδανικής, ιρακινής ή ιρανικής καταγωγής εγκαταστάθηκαν το βράδυ της Πέμπτης στον 5ο όροφο του MoMA, στη θέση έργων του Πικάσο, του Ματίς ή του Πικαμπιά, αναφέρουν οι New York Times, το άρθρο των οποίων αναπαράχθηκε ηλεκτρονικά από το MoMA.

[Το άρθρο, πρώτη ΠΗΓΗ ΕΔΩ]

Πρόκειται κυρίως για έργα του σουδανικής καταγωγής ζωγράφου Ιμπραχίμ ελ-Σαλάχι ή της ιρακινής καταγωγής αρχιτεκτόνισσας Ζάχα Χαντίντ, καθώς και για έργα άλλων καλλιτεχνών ιρανικής καταγωγής, όπως η Ταλά Μαντανί, σκηνοθέτιδα βιντεοταινιών, ο Περβίζ Ταναβολί, γλύπτης, ο Σαρλ Χοσεΐν Ζεντερουντί, σχεδιαστής, η Σιρανά Σαχμπαζί, φωτογράφος, και ο Μαρκός Γκριγκοριάν, ζωγράφος.

Δίπλα σε καθένα από τα έργα, το μουσείο τοποθέτησε την εξής επιγραφή: «Το έργο αυτό είναι ενός καλλιτέχνη που προέρχεται από χώρα οι πολίτες της οποίας απαγορεύεται να εισέλθουν στις ΗΠΑ, σύμφωνα με το προεδρικό διάταγμα της 27ης Ιανουαρίου 2017».

Το μουσείο θα προβάλει επίσης αυτόν τον μήνα πολλές ταινίες σκηνοθετών που πλήττονται από την απαγόρευση πρόσβασης στην αμερικανική επικράτεια που επιβάλλει το διάταγμα στους πολίτες επτά μουσουλμανικών χωρών (Υεμένη, Σουδάν, Σομαλία, Λιβύη, Ιράκ, Ιράν, Συρία) για 90 ημέρες, καθώς και στο σύνολο των προσφύγων.

ΠΗΓΕΣ: The New York Times, ΣΚΑΙ

 

Μετά την COP21 στο Παρίσι: Η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται να αναθεωρήσει τους στόχους κλιματικής πολιτικής | After COP 21: The EU Needs To Revise Its Climate Policy Targets

Μετά την COP21 στο Παρίσι: Η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται να αναθεωρήσει  τους στόχους κλιματικής πολιτικής

After COP 21: The EU Needs To Revise Its Climate Policy Targets

Béla Galgóczi*

Το 2015,η κλιματική σύνοδος COP21 στο Παρίσι, παρουσιάστηκε ως μια τελευταία ευκαιρία για να επιτευχθεί μια παγκόσμια συμφωνία για την κλιματική αλλαγή που προκαλείται από την ανθρώπινη δραστηριότητα. Το γεγονός ότι 187 χώρες ανέλαβαν δεσμεύσεις με στόχο τον περιορισμό της αύξησης της παγκόσμιας θερμοκρασίας μέχρι το τέλος του αιώνα κάτω από τους  2°C (και ενδεχομένως 1.5°C ) μπορεί πράγματι να θεωρηθεί ως επιτυχία! Ωστόσο, οι στόχοι δεν θα επιτευχθούν χωρίς πολύ σημαντικές αλλαγές πολιτικής. Οι «εθνικά καθορισμένες Συνεισφορές» (NDCs) - οι κλιματικές δεσμεύσεις που ανέλαβαν οι εθνικές κυβερνήσεις - δεν οδηγούν σε μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα αρκετή για την επίτευξη του στόχου των 2°C, ακόμη και αν υποτεθεί ότι θα επιτευχθούν πλήρως.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) έχει δεσμευθεί για την μείωση των αερίων του θερμοκηπίου κατά 40% κάτω από το επίπεδο του 1990 το 2030. Οι ΗΠΑ έχουν υπογράψει για τη μείωση κατά 28% των εκπομπών μέχρι το 2025 με βάση το 2005, ενώ οι εκπομπές της Κίνας θα κορυφωθούν πριν το 2030 (πιθανώς από το 2025). Αυτές οι τρεις δεσμεύσεις αντιστοιχούν στο 43.7 % των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου το 2010 και για περίπου το 38% έως το 2030.

Για τον στόχο των 2°C αυτές οι υποσχέσεις είναι ανεπαρκείς με βάση υπολογισμούς της UNEP  (2015). Οι συνολικές εκπομπές 2010-2030 προβλέπεται να αυξηθούν από 48.6 Gt (γιγατόνους) το 2015 σε 57.8Gt το 2030, ενώ για την πορεία προς τον στόχο των 2°C απαιτείται μείωση στους 42Gt. Συνεπώς, μέχρι το 2030 το «χάσμα» των εκπομπών μεταξύ του μονοπατιού για το στόχο των 2°C και την επίτευξη των εθνικών στόχων του Παρισιού είναι ιδιαίτερα υψηλό.

Ενώ η «επιτυχία» του Παρισιού σημαίνει ότι μέχρι το 2030 οι εθνικές δεσμεύσεις είναι πιθανό να οδηγήσουν σε ετήσιο επίπεδο παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από 57,8 Gt (αντί για το πιθανό 60 Gt με βάση τις τρέχουσες πολιτικές), το «χάσμα εκπομπών» για τον στόχο των  2°C εξακολουθεί να είναι 15.8Gt! Σύμφωνα με τους υπολογισμούς των εμπειρογνωμόνων από τον ανεξάρτητο οργανισμό ανίχνευσης κλιματικής δράσης (Climate Action Tracker 2015), αν εφαρμοστούν πλήρως όλες οι δεσμεύσεις της COP21, η παγκόσμια μέση θερμοκρασία θα συνεχίσει να αυξάνεται πολύ γρήγορα μέχρι το τέλος του αιώνα (στο εύρος των 2.7 έως 3°C ). Η μεγάλη σημασίας της Συμφωνίας του Παρισιού είναι ότι το τεράστιο «χάσμα» στις εκπομπές προς τον στόχο των 2°C έγινε διακριτό.