Λευτέρη Σταύρακα, Σπύρου Σκαρέα: "Τα Πουλιά της Αττικής"

Κλικάρετε στις φωτογραφίες για να διαβάσετε περισσότερα στοιχεία για το βιβλίο και τους συγγραφείς.

Τα Πουλιά της Αττικής είναι το πρώτο βιβλίο που παρουσιάζει με λεπτομέρεια την άγνωστη αλλά πλούσια ορνιθοπανίδα της Αθήνας και της Αττικής. Πάνω απο 300 διαφορετικά είδη πουλιών μένουν μόνιμα ή επισκέπτονται την περιοχή, πολλά εκ των οποίων είναι σπάνια και απειλούμενα, όπως η Βαλτόπαπια και ο Σπιζαετός ή έχουν πολύ περιορισμένη εξάπλωση παγκοσμίως όπως ο Αιγαιοτσιροβάκος και το Φρυγανοτσίχλονο.

Μέσα απο 370 φωτογραφίες αλλά και λεπτομερείς χάρτες των πιο σημαντικών περιοχών για τα πουλιά της Αττικής, το βιβλίο αυτό φιλοδοξεί να αποτελέσει πολύτιμο βοήθημα σε έμπειρους αλλά και νέους παρατηρητές πουλιών που θέλουν να μάθουν περισσότερα για τους φτερωτούς κατοίκους της πιο πυκνοκατοικημένης περιοχής της Ελλάδας.

Έκδοση Αύγουστος 2015 σελ. 236 ΤΙΜΗ 20 ευρώ!

http://www.wildgreeceeditions.com

Μωρίς Μαίτερλινκ "Η νοημοσύνη των φυτών" | MAETERLINCK MAURICE "L' INTELLIGENCE DES FLEURS"

Συνέχεια της παρουσίασης των  θέσεων των ΦτΦ/NFGR για για τα αρωματικά φυτά, την Ελληνική Χλωρίδα, και τους Οικοτόπους / Ενδιαιτήματα [ΕΔΩ], συνεχίζουμε από το blog με το θέμα "Η νοημοσύνη των φυτών".

Επιλέξαμε την παρουσίαση του βιβλίου του Νομπελίστα Μωρίς Μαίτερλινκ που γράφτηκε το 1907, μεταφράστηκε από το Θανάση Φωτιάδη και εκδόθηκε το 1977, Χατζηνικολής. 

Το βιβλίο κοσμείται με σκίτσα φυτών (ενδεχομένως από το πρωτότυπο).

Το βιβλίο έχει κάνει τουλάχιστον τρεις εκδόσεις.

Ένα μικρό απόσπασμα από τον πρόλογο του μεταφραστή:

«Τα φυτά νοιώθουν πόνο κι έχουν μνήμη», «Λουλούδια που ξεσκεπάζουν τον ψεύτη», «Βλαστάρια κριθαριού που στριγγλίζουν», «Φασολιές που συνεννοούνται», «Γεράνια που μισούν και φοβούνται, μηλιές που θλίβονται», «Μια «λογική» φασολιά, που μπορεί να υποδείχνει πόσο νερό χρειάζεται», «Στην Άλμα Άτα, οι μηλιές λυπούνταν για τις αρρώστιες των αφεντικών τους», «Ένα γεράνι, που μπορεί να φοβάται τον "εχθρό" και ευγνωμονεί τον "φίλο".

Κι όταν όλα αυτά τα σύντομα εδώ, θεμελιώνονται επιστημονικά, με τρόπο που δεν χρειάζεται να είσαι ειδικός για να τ’ απολαύσεις και να πεισθείς για μια νέα πραγματικότητα, που μας διάφευγε ως τώρα. Μια πραγματικότητα, που την είχαν προαισθανθεί προσωπικότητες σαν τον Γκαίτε, τον Μαίτερλιγκ κ.α., και τη δακτυλοσκόπησαν, χωρίς νάχουν τα σημερινά πρωτοφανή τεχνικά μέσα, που μας επιτρέπουν μια πρώτη χαρτογράφηση.  Πόσο προφητικός κι΄ επιστημονικός υπήρξε ο Μαίτερλιγκ, θα το δει ο αναγνώστης το βιβλίο αυτό. Ο Βέλγος λυρικός... είχε ξαναδοκιμάσει τις δυνάμεις του στη Φυσιολογία, με το πασίγνωστο βιβλίο "Η ζωή των μελισσών" (1901)....

L'intelligence des fleurs

Maurice Maeterlinck

Il s'agit d'un livre exceptionnel qui nous développe la vie secrète des plantes et plus particulièrement des fleurs et qui nous révèle les preuves de l'intelligence des fleurs. Ces preuves sont innombrables, continuelles, surtout parmi les fleurs, où se concentre l'effort de la vie végétale vers la lumière et l'esprit. S'il se rencontre des plantes et des fleurs maladroites ou malchanceuses, il n'en est point qui soient entièrement dénuées de sagesse et d'ingéniosité. 

Toutes s'évertuent à l'accomplissement de leur œuvre toutes ont la magnifique ambition d'envahir et de conquérir la surface du globe en y multipliant à l'infini la forme d'existence qu'elles représentent. Pour atteindre ce but, elles ont, à la raison de la loi qui les enchaîne au sol, à vaincre à la multiplication des animaux. Aussi, la plupart ont-elles recours à des ruses, à des combinaisons, à une machinerie, à des pièges, qui, sous le rapport de la mécanique, de la balistique, de l'aviation, de l'observation des insectes, par exemple, précédèrent souvent les inventions des connaissances de l'Homme. Dans ce livre, Maurice Maeterlinck nous livre un véritable hymne à la Nature et tente de replacer l'homme à sa juste place, en toute humilité, au sein de la Création immortelle...

Kit Tan, Arne Strid "Ελληνικά αγριολούλουδα" | Ζωγραφική Νίκη Γουλανδρή

Αν σκεφτεί κανείς την εξαιρετική ποικιλότητα και ομορφιά των φυτών της Ελλάδας, μια ποικιλότητα η οποία αντικατοπτρίζει τα χαρακτηριστικά αυτού του αξιοσημείωτου τόπου, ίσως δεν είναι άξιο περιέργειας ότι βοτανολόγοι όπως ο Διοσκουρίδης και ο Θεόφραστος και φυσικοί φιλόσοφοι, κυρίως ο Αριστοτέλης, εστίασαν νωρίς το ενδιαφέρον τους σε αυτά τα φυτά και την ονοματολογία τους. Σημαντικά ιατρικώς ανά τους αιώνες, τα φυτά είναι βέβαιο ότι εμπλούτισαν τις ζωές των αρχαίων Ελλήνων και των προγόνων τους ακριβώς όπως εμπλουτίζουν και τις ζωές όσων βιώνουν την απόλαυση της παρατήρησής τους σήμερα.

Όταν η παρατήρηση αυτών των φυτών στις κορυφές των βουνών, τους γκρεμούς, τις πλαγιές και τις ακρογιαλιές της Ελλάδας δεν είναι δυνατή, δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να τα απολαύσει κανείς, παρά θωρώντας τους θαυμάσιους και βοτανικά ακριβείς πίνακες της Νίκης Γουλανδρή, οι οποίοι αναπαράγονται σε αυτό το λεύκωμα των Εκδόσεων Μίλητος. Η πρώτη έκδοση του βιβλίου κυκλοφόρησε πριν από 40 χρόνια, ενώ η συλλογή που παρουσιάζεται εδώ είναι εμπλουτισμένη με έναν αριθμό νέων πινάκων που η Ν. Γουλανδρή έχει προσθέσει στην αρχική συλλογή της. 

Πριν από αρκετά εκατομμύρια χρόνια τα εξαπλούμενα ηπειρωτικά παγετωνικά καλύμματα στο νότο και αργότερα στο βορρά δημιούργησαν κινούμενα με τη φορά του ρολογιού ρεύματα στον Ατλαντικό και τον Ειρηνικό Ωκεανό, έτσι ώστε οι επικρατείς δυτικοί άνεμοι των ωκεανών έπνεαν πάνω σε θερμές εκτάσεις τα καλοκαίρια, αυξάνοντας την ικανότητά τους να κατακρατούν νερό και οδήγησαν στις καλοκαιρινές ξηρασίες που είναι χαρακτηριστικές ολόκληρης της περιοχής της Μεσογείου. Ως αποτέλεσμα της ανάπτυξης αυτού του ακραίου κλίματος, πολλά ακόμη είδη φυτών και ζώων εξαφανίσθηκαν από την περιοχή, αφήνοντας ευκαιρίες για την ακτινωτή εξέλιξη, η οποία οδήγησε στην ανάπτυξη μεγάλων ομάδων ειδών σε μερικά γένη. Στις περιόδους των παγετώνων του Πλειστόκαινου, πολλά στοιχεία της χαρακτηριστικής βλάστησης της Ευρώπης που επιβίωσαν βρήκαν καταφύγια στο νότο, με την Ελλάδα να αντιπροσωπεύει μια σημαντική περιοχή τέτοιων θέσεων επιβίωσης. Στην ίδια περίοδο, απομεινάρια της πρότερης επικρατούσας βλάστησης επιβίωσαν σε υγρά μέρη ή όπου το διαθέσιμο νερό ήταν εποχιακά συγκεντρωμένο, όπως σε κρημνούς. Αυτές οι ποικίλες ιστορικές τάσεις είναι πρόδηλες στη σύγχρονη χλωρίδα της Ελλάδας και, μαζί με την αξιοσημείωτη τοπογραφική ποικιλομορφία, της εξηγούν τον εκπληκτικό πλούτο και την ποικιλότητα της.

Στις μέρες μας, ο συνδυασμός της πληθυσμιακής αύξησης, των αυξημένων καταναλωτικών απαιτήσεων και της ανάπτυξης της τεχνολογίας που παράγει απόβλητα, είναι ολοένα και περισσότερο απειλητικός για τον φυσικό κόσμο καθώς και για την ανθρώπινη υγεία και την ίδια την μελλοντική βιωσιμότητα του πλανήτη. Την ίδια στιγμή, η παγκόσμια κλιματική αλλαγή, η οποία ωθείται από τις δραστηριότητές μας μεταβάλλει ταχύτατα το πρόσωπο του πλανήτη. Είναι ολοφάνερο ότι η μοναδική χλωρίδα και πανίδα της Ελλάδας πρέπει να επιβιώσει και να διατηρηθεί στο βαθμό που μπορούμε να το επιτύχουμε, με ξεκάθαρη προσοχή σε μελλοντικές κλιματικές τάσεις και τις μεταβαλλόμενες ανθρώπινες δραστηριότητες. 

Κανείς δεν αγάπησε και δεν εκτίμησε τα φυτά της Ελλάδας περισσότερο από την Νίκη Γουλανδρή και τον σύζυγό της Άγγελο, οι οποίοι μαζί διάνοιξαν μια νέα ζωτική φάση στην μελέτη και την εκτίμηση της ελληνικής φυσικής ιστορίας, θεμελιώνοντας από κοινού ένα ίδρυμα το οποίο εξελίχθηκε στο Μουσείου Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας και Κέντρο Γαία. Εστιάζοντας στα φυτά, ζώα και άλλους οργανισμούς, το ίδρυμα συνεχίζει να συμβάλλει ζωτικά στην εξεύρεση σταθερών και βιώσιμων λύσεων στα περιβαλλοντικά προβλήματα της Ελλάδας και την διατήρηση της χλωρίδας και της πανίδας της. Η Νίκη Γουλανδρή παραμένει επικεφαλής του ιδρύματος που η ίδια και ο σύζυγός της δημιούργησαν με θαυμάσια αποτελέσματα. Σε όλη τη διάρκεια της ζωής της έχει υπάρξει δραστήρια στην επιστήμη, τις τέχνες, την πολιτική και τα κοινωνικά θέματα. Η βοτανική υπήρξε πάντα η ξεχωριστή αγάπη της, μια αγάπη η οποία ακτινοβολεί στους πίνακες που περιλαμβάνονται στον παρόντα τόμο.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ ΒΙΒΛΙΟΝΕΤ ΕΔΩ

Ο Ι.Μ. Παναγιωτόπουλος για τη χλωρίδα, τις ευωδιές και το ελληνικό τοπίο (1953)

[Κουτσουπιά στο Δαφνί]

Ο Ι.Μ. Παναγιωτόπουλος για τη χλωρίδα, τις ευωδιές και το ελληνικό τοπίο (1953)

«…. Να θυμηθώ την Ολλανδία. Βρισκόμουνα σε κείνο το βορινό παραμύθι, που είναι το Ντέλφτ, εποχή που η Ολλανδία ολάκερη γιόρταζε τη βδομάδα του λουλουδιού. Στην προκυμαία του μεγάλου καναλιού είχαν απλώσει χιλιάδες και χιλιάδες γλαδίολους, τα glaieuls, χιλιάδες γαρύφαλλα κι ο κόσμος στεκόταν υπομονετικά στην ουρά, για ν΄ αγοράσει….

Δεν είταν η εποχή της τουλίπας, είταν η εποχή του γλαδίολου. Οι σοβαροί Ολλανδοί, γυναίκες, άντρες, παιδιά αγόραζαν αγκαλιές αγκαλιές τα λουλούδια, να στολίσυν τα σπίτια τους. Πέρασα ανάμεσα σε εκείνη τη σύναξη. Ανάμεσ’ από τα φορτώματα τα λουλούδια. Χάρηκα τα πιο απίθανα χρώματα, κατορθωμένα με φιλοπονία και με σοφή επίνοια. Είδα τα γαρύφαλα ν’  αστράφτουν κάτασπρα, καταπόρφυρα. Μα ίσαμ΄ εκεί. Μόλις που ευώδιαζαν. Είταν πλασμένα μόνο για το μάτι. Είχαν μεγαλώσει σε μια γης λιπαρή, σε θερμοκήπια, σε χημικά εργαστήρια.

Και τότε συλλογίστηκα την Ελλάδα: το θυμάρι, το φλισκούνι, το δυόσμο, το καρυοφύλλι, την άγρια μέντα, το μελισσόχορτο. Συλλογίστηκα τα μυριστικά της πλαγιάς, της ακροποταμιάς και της χωριάτικης αυλής. Αυτά τα πράσινα φύλλα τα τιποτένια, τ’  ασήμαντα, τ’  αφρόντιστ’ από χέρι ανθρώπου που είναι μια ψυχή, είναι ποίημα το καθένα. Κ΄ είπα: μικρός τόπος και ταπεινός, μα πόση ευωδιά βρίσκεται χυμένη παντού!

Ύστερα πήγα στη Χάγη. Μια πολιτεία ανθοστολισμένη, τα σπίτια, τα καταστήματα, οι πλατείες, οι ακροκαναλιές, οι δρόμοι, τα πάντα. Και καμία ευωδιά… Ο κόσμος όλος ανθοφορούσε. Είταν μια χαρά του ματιού. Μα τίποτε περισσότερο.

Και πάλι θυμήθηκα τη δική μας χλωρίδα, την ταπεινή. Μας λείπουν τ’  απέραντα δάση τα πλουτοφόρα. Μ΄ απάνου στην ξέσαρκη πέτρα, όπου λιάζει τη ράχη της η χρυσοπράσινη σαύρα, ανάμεσα στις ραγισματιές, φυτρώνει το σκληρό θυμάρι. Ένας θάμνος γυμνός, με τόσο πράσινο μόνον, όσο αρκεί, για να τον προσγράψεις στο φυτικό κόσμο. Κι ωστόσο, κατεβαίνει ίσαμε τα μυστικότερα βάθη σου η ευωδιά του.

Πολλοί λαοί δεν ξέρουν άλλα από τα λουλούδια, που ευφραίνουν την όραση…. Λουλούδια χωρίς ψυχή. Το ελληνικό τοπίο είναι παρόμοιο με τα λουλούδια του, γεμάτο ψυχή….»

Ι.Μ.Παναγιωτόπουλος, «Θέσεις και αντιθέσεις του Ελληνικού τοπίου», ομιλία στην Ελληνική Περιηγητική Λέσχη, 1953, στο θέατρο «Μουσούρη». Το κείμενο εδώ είναι με μονοτονικό σύστημα, η ορθογραφία όμως διατηρήθηκε με το αρχικό.
Για το συγγραφέα διαβάστε ΕΔΩ

"Εγκληματική αδιαφορία για την ελληνική φύση" της ελληνικής πολιτείας - καταγγέλλουν περιβαλλοντικές ΜΚΟ

Εγκληματική αδιαφορία για την ελληνική φύση

Στην τύχη της έχει αφεθεί η ελληνική φύση από την Πολιτεία, την ίδια στιγμή που μία σειρά από νομοσχέδια και πρωτοβουλίες υποβαθμίζουν το περιβάλλον της χώρας μας. Η εγκληματική αυτή αδιαφορία οδηγεί σε υποβάθμιση μερικές από τις πλέον πολύτιμες περιοχές και απειλεί μοναδικά είδη.

Το εθνικό σύστημα προστατευόμενων περιοχών, η ραχοκοκαλιά δηλαδή για την προστασία της ελληνικής φύσης, παραπαίει. Οι φορείς διαχείρισης (ΦΔ) των προστατευόμενων περιοχών υπολειτουργούν. Η τύχη του 70% των περιοχών Natura, για τις οποίες δεν έχει οριστεί σχήμα διαχείρισης, είναι στον αέρα. Ταυτόχρονα, οι αρμόδιοι φορείς δεν έχουν προχωρήσει στην απαραίτητη, και προβλεπομένη από τον νόμο, παρακολούθηση και καταγραφή της κατάστασης της βιοποικιλότητας, εκθέτοντας τη χώρα μας σε διεθνές επίπεδο.

Τα παρακάτω παραδείγματα είναι ελάχιστα και μόνο ενδεικτικά του αδιεξόδου, στo οποίo έχουν περιέλθει οι προστατευόμενες περιοχές.

1.    Στη Ζάκυνθο εν μέσω της τουριστικής περιόδου, παραμένουν αφύλακτες οι πιο σημαντικές παραλίες ωοτοκίας της χελώνας Caretta caretta στη Μεσόγειο, όπως και ο θαλάσσιος χώρος, καθώς ο ΦΔ του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Ζακύνθου δεν μπορεί να πληρώσει τους φύλακες που επιτηρούν τις δραστηριότητες κατά την περίοδο ωοτοκίας.

2.    Αντίστοιχη είναι η κατάσταση και στις περιοχές Natura 2000 που φιλοξενούν παραλίες ωοτοκίας της θαλάσσιας χελώνας αλλά δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητα κάποιου ΦΔ. Συγκεκριμένα, στις παραλίες τουΡεθύμνου η ωοτοκία της χελώνας Caretta caretta μειώνεται λόγω της ανεξέλεγκτης τουριστικής δραστηριότητας ενώ στον Κυπαρισσιακό κόλπο, σχέδια οικοδομικής και τουριστικής ανάπτυξης απειλούν τη δεύτερη σημαντικότερη παραλία ωοτοκίας της θαλάσσιας χελώνας στη Μεσόγειο.

3.    Στον Σχινιά ήδη εκδηλώθηκε πυρκαγιά. O ΦΔ, δηλώνοντας αδυναμία να προστατέψει αποτελεσματικά το πευκοδάσος, αναγκάστηκε να προβεί σε αποκλεισμό της πρόσβασης όλων των τροχοφόρων για συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα.

4.    Στο Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου σχεδιάζεται η εκτροπή του Αώου χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι επιπτώσεις στην προστατευόμενη περιοχή και στη διατήρηση του ποταμού.

5.    Στο Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου Βορείων Σποράδων, μία από τις σημαντικότερες περιοχές παγκοσμίως για την απειλούμενη με εξαφάνιση μεσογειακή φώκια, η φύλαξη είναι ανύπαρκτη. Παράλληλα, οι πληθυσμοί της φώκιας Monachus monachus στην υπόλοιπη Ελλάδα, που δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητα κάποιου ΦΔ, υφίστανται ανεξέλεγκτες πιέσεις και απειλές, παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει την ευθύνη για τη διατήρηση του 90% του ευρωπαϊκού πληθυσμού της.

Υπεύθυνοι για την παραπάνω κατάσταση είναι το ΥΠΕΚΑ και οι συναρμόδιες υπηρεσίες αλλά δυστυχώς αποδεικνύεται ότι η ευθύνη διατήρησης της βιοποικιλότητας και η εποπτεία της προστασίας της φύσης παραμένουν απλώς και μόνο ένα θεωρητικό σχήμα. Βασικές νομικές και άλλες υποχρεώσεις παραμένουν ως εκκρεμότητες. Παράλληλα, το ΥΠΕΚΑ προκαλεί συνεχείς καθυστερήσεις και εμπόδια στο έργο των ΦΔ, με αποτέλεσμα η λειτουργία πολλών εξ αυτών να είναι αυτήν τη στιγμή παγωμένη και όλοι να αντιμετωπίζουν προβλήματα στην υλοποίηση προγραμμάτων προστασίας και διαχείρισης.

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις Αρκτούρος, Αρχέλων, Δίκτυο Μεσόγειος SOS, Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης, Εταιρία Προστασίας Πρεσπών, Καλλιστώ, MOm και WWF Ελλάς θέτουν το ΥΠΕΚΑ προ των προφανών και αδιαμφισβήτητων ευθυνών του. Καλούν τη νέα πολιτική ηγεσία του να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για τη σωστή λειτουργία του Εθνικού Συστήματος Προστατευόμενων Περιοχών.

Σημειώσεις προς συντάκτες:

1.       Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις Αρκτούρος, Αρχέλων, Δίκτυο Μεσόγειος SOS, Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης, Εταιρία Προστασίας Πρεσπών, Καλλιστώ, MOm και WWF Ελλάς υπέβαλαν στον Υπουργό κ. Μανιάτη υπόμνημα με τίτλο: «Σε αδιέξοδο οδηγεί την προστασία της φύσης το Υπουργείο Περιβάλλοντος». Με το υπόμνημα αυτό, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις δηλώνουν ότι μετά από τόσα χρόνια στήριξης και συμμετοχής στο σύστημα των προστατευόμενων περιοχών, δεν μπορούν να δεχθούν άλλο την κατάσταση που επικρατεί. Αρνούνται να παραμείνουν κομμάτι ενός συστήματος που το ίδιο το ΥΠΕΚΑ, υπονομεύει.

2.       Ενδεικτικές διαχρονικές παρεμβάσεις των περιβαλλοντικών οργανώσεων αναφορικά με την κατάσταση στις προστατευόμενες περιοχές:

·         Ιανουάριος 2009: Επιστολή ΜΚΟ προς τον Υπουργό ΠΕΧΩΔΕ, κ. Σουφλιά κατά την έναρξη της τρίτης θητείας λειτουργίας των διοικητικών συμβουλίων. Η θητεία των ΔΣ στους περισσότερους φορείς έχει παραταθεί μέχρι τον Ιανουάριο του 2014.

·         Συμβολή μέσω των εκπροσώπων των περιβαλλοντικών οργανώσεων στην Επιτροπή Φύση 2000, που αποτελεί και την εθνική επιτροπή προστατευόμενων περιοχών της χώρας και ειδικότερα 1) στην αξιολόγηση της δεκαετούς λειτουργίας των φορέων διαχείρισης και 2) στις προτάσεις για τη διαχείριση των προστατευόμενων περιοχών με ή χωρίς φορέα διαχείρισης.

·         Οκτώβριος 2011: Πρόταση WWF Ελλάς για ένα συνεκτικό και αποτελεσματικό σύστημα προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος.

·         Ιούλιος 2012 – Δεκέμβριος 2012: Παρεμβάσεις ΜΚΟ κατά τη συζήτηση και τελικά ψήφιση του νόμου περί συγχώνευσης/κατάργησης φορέων διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών.

•          Δεκέμβριος 2012: Κοινή επιστολή περιβαλλοντικών οργανώσεων προς τα μέλη της Βουλής των Ελλήνων σχετικά με τις προτεινόμενες αλλαγές στους φορείς διαχείρισης

•          Οκτώβριος 2012: Συμμετοχή περιβαλλοντικών ΜΚΟ στη δημόσια διαβούλευση για τη συγχώνευση και κατάργηση των Φορέων Διαχείρισης των Προστατευόμενων Περιοχών

•          Ιούλιος 2012: Κοινή Επιστολή ΜΚΟ για τη Συγχώνευση Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών

Περισσότερες πληροφορίες:

Λάζαρος Γεωργιάδης, Αρκτούρος, τηλ. 6972640062 

Θεόδωρος Μπένος – Πάλμερ, Αρχέλων, τηλ. 210 5231342

Ερμιόνη Φρεζούλη, Δίκτυο Μεσόγειος SOS, τηλ. 6972090253
Δάφνη Μαυρογιώργου, Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, τηλ. 6977205351
Νίκος Πέτρου, Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Φύσης, τηλ. 6947990752

Βιβή Ρουμελιώτου, Εταιρία Προστασίας Πρεσπών, τηλ. 23850-51211

Σπύρος Ψαρούδας, Καλλιστώ, τηλ. 6999-915200

Βαγγέλης Παράβας, MOm, τηλ. 6974-800239

Ιόλη Χριστοπούλου, WWF Ελλάς, τηλ. 210-3314893

Κώστας Φωτεινάκης: Να υπερασπίσουμε α) το άρθρο 24 του Συντάγματος, β) το Περιβάλλον και γ) τον Πολιτισμό

Να υπερασπίσουμε το άρθρο 24 του Συντάγματος

Οι απειλές της Νέας Δημοκρατίας του 2006 για αναθεώρηση του άρ.24 που προστατεύει το περιβάλλον και τον πολιτισμό, επιστρέφουν το 2013 δια στόματος του Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στο Ναύπλιο

του Κώστα Φωτεινάκη

«– Να αναθεωρηθεί το περίφημο άρθρο 24, ώστε να περιφρουρηθεί καλύτερα το περιβάλλον και να αντιμετωπιστούν ακραίες καταστάσεις που εμποδίζουν σήμερα την αξιοποίηση της ιδιωτικής περιουσίας ενός απλού ανθρώπου, όσο και της περιουσίας του Δημοσίου. Και να ενισχυθεί έτσι και η Γεωργία και η Κτηνοτροφία, αλλά και να ενισχυθεί και η ίδια η δασική προστασία.»

Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, Προσυνέδριο Ν.Δ. στο Ναύπλιο 16/6/2013

http://www.primeminister.gov.gr/2013/06/16/12226

Το παραπάνω απόσπασμα είναι από την ομιλία του κ.Σαμαρά,  πέρασε όμως στα «ψηλά» των ΜΜΕ λόγω ΕΡΤ, ανασχηματισμού ή ακόμα και λόγω «θερινής ραστώνης» της κοινωνίας για θέματα περιβάλλοντος.

Το άρθρο 24 του Συντάγματος, που θέλει να αναθεωρήσει ο κ.Σαμαράς (και ο κ.Βενιζέλος άραγε;) έχει αποτελέσει τη βάση θετικών αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας για την προστασία του Περιβάλλοντος και του Πολιτισμού, οι οποίες όμως αξιολογούνται ως αρνητικές από εκείνους που αδιαφορούν ή που κερδοσκοπούν λεηλατώντας τη φύση.

Όσοι ενδιαφέρονται μόνο για τα κέρδη, σε βάρος της κοινωνίας και της φύσης, θεωρούν το άρθρο 24 του Συντάγματος, ως ένα από τα εμπόδια στα σχέδιά τους, και για αυτό κατά καιρούς επιχειρούν να το «εκσυγχρονίσουν», δηλαδή να το αποδυναμώσουν. Τις περισσότερες φορές χρησιμοποιούν τις φράσεις «περαιτέρω προστασίας του περιβάλλοντος» κ.λπ. στην πραγματικότητα όμως επιδιώκουν να το τροποποιήσουν έτσι ώστε ανενόχλητοι  να «κόβουν και να ράβουν» το φυσικό και το αστικό περιβάλλον  στα μέτρα τους.

Το ΣτΕ που εκδίδει αποφάσεις ερμηνεύοντας το άρθρο 24 του Συντάγματος, δεν είναι το μοναδικό μέσο για την Προστασία του Περιβάλλοντος, είναι απλώς  ακόμα μία δυνατότητα που αξιοποιούν τα κινήματα πολιτών στους αγώνες τους, καταβάλλοντας μάλιστα μεγάλα ποσά για την προσφυγή σε αυτό. Το ΣτΕ φαίνεται ότι διολισθαίνει στις κυβερνητικές επιλογές του μνημονίου, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τις κατευθύνσεις του κλιμακίου της τρόικας που δόθηκαν στην έδρα του Δικαστηρίου στις 9 Ιουνίου 2012.

Παρ΄ όλα αυτά το άρθρο 24 του Συντάγματος εξακολουθεί να  αποτελεί ένα ανάχωμα ενάντια στη λεηλασία της φύσης  και της προστασίας της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, ένα εμπόδιο για όσους λεηλατούν τα δάση, τους αιγιαλούς κ.λπ.

Υπενθυμίζουμε ότι και στο παρελθόν είχε επιχειρηθεί να αναθεωρηθεί το άρθρο 24, έτσι ώστε να αλλάξει η έννοια του δάσους και να αποχαρακτηριστούν  δασικές περιοχές,  όμως η αναθεώρηση δεν πραγματοποιήθηκε γιατί υπήρξαν σοβαρές αντιδράσεις από τους επιστημονικούς και κοινωνικούς φορείς καθώς και από τα κινήματα πολιτών.

Αξίζει τον κόπο να αναφερθούμε α) στο νόμο Δρυ του 2003  με τον οποίο επιχειρήθηκε να αλλάξει η έννοια του δάσους και να αποχαρακτηριστούν δασικές περιοχές, αλλά η ολομέλεια του ΣτΕ τον έκρινε αντισυνταγματικό βάση του άρθρου 24 του Συντάγματος β) στη κατάθεση πρότασης αναθεώρησης άρθρων του Συντάγματος από τη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, Μάιος 2006, μεταξύ των οποίων και του άρθρου 24. Η πρόταση της Ν.Δ.:«... η νομολογία, ερμηνεύοντας το άρθρο 24 σε συνδυασμό με το άρθρο 117 παράγραφος 3 και κάνοντας σημαντική προσπάθεια να περισώσει το δασικό πλούτο της Χώρας, είχε οδηγηθεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, σε ανελαστικές παραδοχές σε ό,τι αφορά τις δασικές εκτάσεις, που παραγνώριζαν πραγματικές καταστάσεις διαμορφωμένες εδώ και δεκαετίες, μην εξυπηρετώντας πάντοτε το δημόσιο συμφέρον με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και καταλήγοντας συχνά σε ανεπιεικείς λύσεις».

Τα κινήματα πολιτών, οι επιστημονικοί και κοινωνικοί φορείς, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις οφείλουν να  συντονιστούν για μια ακόμα φορά για να αποτρέψουν την οποιαδήποτε σκέψη για αναθεώρηση (περιβαλλοντική αποδυνάμωση) του άρθρου 24 με κύριο αίτημα «Το άρθρο 24 του Συντάγματος δεν χρειάζεται αναθεώρηση – χρειάζεται εφαρμογή».

Κώστας Φωτεινάκης xpolis@gmail.com

Πρόεδρος των Φίλων της Φύσης/ Friends of Nature Greece

Η υποβάθμιση του φυσικού περιβάλλοντος και οι επιπτώσεις στις γυναίκες

African Women Carrying Children and Loads Along Road, Malawi (SE Africa), around 2000 - PHOTO

----------

Η υποβάθμιση του φυσικού περιβάλλοντος και οι επιπτώσεις στις γυναίκες

της Χριστίνας Κούρκουλα

Στις 5 Ιουνίου κάθε χρόνο γιορτάζουμε την Ημέρα του Περιβάλλοντος. Οι γυναίκες σε όλο τον πλανήτη και ιδιαίτερα οι γυναίκες του τρίτου κόσμου που βιώνουν με βίαιο συχνά τρόπο τις επιπτώσεις από την υπερθέρμανση του πλανήτη, την κλιματική αλλαγή, τις φυσικές καταστροφές και την σταδιακή εξάντληση των φυσικών πόρων λόγω της αλόγιστης κατανάλωσής τους από τον άνθρωπο, συνειδητοποιούν σταδιακά την ανάγκη της προστασίας της φύσης και της επιστροφής σε καταναλωτικά πρότυπα συμβατά και φιλικά προς το περιβάλλον. Οργανώνονται σε τοπικό, εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο, παίρνουν πρωτοβουλίες, διαμαρτύρονται και αντιστέκονται στην καταστροφή της βιοποικιλότητας των ειδών και των οικοσυστημάτων από πολυεθνικούς γίγαντες που λειτουργούν με μόνο κριτήριο την αύξηση της παραγωγής τους και τη μεγιστοποίηση του κέρδους τους. Γυναίκες όπως η Ινδή ακτιβίστρια Vandana Shiva που αγωνίζεται για τη διάσωση των παραδοσιακών σπόρων και κατά των μεταλλαγμένων, η διευθύντρια της GreenPeace στην Αργεντινή Eugenia Testa που βρίσκεται φυλακισμένη σε μπουντρούμι γιατί κατήγγειλε τη σύμπραξη της κυβέρνησης της Αργεντινής με την εταιρεία εξορύξεων Barrick Gold, οι γυναίκες στις Σκουριές της Χαλκιδικής, παλιότερα οι γυναίκες της Κερατέας και πολλές άλλες επώνυμες κι ανώνυμες γυναίκες σε όλο τον κόσμο υψώνουν το ανάστημά τους απέναντι στη βαρβαρότητα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης του φυσικού περιβάλλοντος, βαρβαρότητας που έχει συχνά άμεσες επιπτώσεις στις ίδιες, στα παιδιά τους και στις τοπικές κοινωνίες. Στον παρακάτω πίνακα παρουσιάζονται συνοπτικά τα αποτελέσματα της υποβάθμισης του περιβάλλοντος στη ζωή των γυναικών του πλανήτη.

[Στοιχεία πίνακα από WEDO (WOMEN’S ENVIRONMENT AND DEVELOPMENT ORGANIZATION), 2012]

Διαφορές ανάμεσα στα φύλα διεθνώς	Επιπτώσεις από την κλιματική αλλαγή	Επιπτώσεις λόγω των ανισοτήτων ανάμεσα στα φύλα
ΦΤΩΧΕΙΑ – Περισσότερο από το 50% από το 1,5 δισεκατομμύριο των ανθρώπων που ζουν με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα είναι γυναίκες (πηγή:UNFPA-United Nations Population Fund)	ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΣΟΔΕΙΑΣ	Οι γυναίκες επωμίζονται αυξημένα βάρη εργαζόμενες στη γεωργία ενώ παράλληλα είναι υπεύθυνες και για την παραγωγή των τροφίμων της οικογένειάς τους.
ΝΕΡΟ- Κατά μέσον όρο οι γυναίκες και τα παιδιά σπαταλούν 8 τουλάχιστον ώρες την ημέρα για τη συλλογή νερού (πηγή: UN WOMEN)	ΕΛΛΕΙΨΗ ΚΑΥΣΙΜΩΝ	Πολλές γυναίκες στις αναπτυσσόμενες χώρες ξοδεύουν από 2 ως 9 ώρες καθημερινά για τη συλλογή καύσιμης ύλης και την προετοιμασία των οικογενειακών γευμάτων.
ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ – Σε παγκόσμιο επίπεδο οι γυναίκες υπουργοί κυβερνήσεων είναι το 16,7% , οι γυναίκες βουλευτές το 19,5% και οι γυναίκες αρχηγοί κρατών μόλις το 9% (πηγή: IPU – Inter-Parliamentary Union)	ΣΠΑΝΙΟΤΗΤΑ ΝΕΡΟΥ	Οι αυξημένες υποχρεώσεις των γυναικών που διανύουν μεγάλες αποστάσεις για να εξασφαλίσουν την πρόσβαση σε πόσιμο νερό, υπονομεύουν την εκπαιδευτική και οικονομική τους αυτοτέλεια.
ΤΡΟΦΗ – Οι γυναίκες σε κάποιες χώρες παράγουν πάνω από το 60% των τροφίμων (πηγή:FAO)	ΦΥΣΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ	Οι γυναίκες διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο θνησιμότητας στις φυσικές καταστροφές, όπως επίσης απειλούνται σε μεγαλύτερο βαθμό από σεξουαλική κακοποίηση.
ΑΛΦΑΒΗΤΙΣΜΟΣ – Τα δύο τρίτα από τα 774 εκατομμύρια των αναλφάβητων ενηλίκων διεθνώς είναι γυναίκες (πηγή: UNSTATS-United Nations Statistics)	ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ	Ως πάροχοι φροντίδας οι γυναίκες συχνά επιβαρύνονται με την φροντίδα των μικρών παιδιών, των ασθενών και των ηλικιωμένων ενώ παράλληλα δεν έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες  ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.
ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ – Οι γυναίκες κατέχουν μόλις το 2% της γης για αγροτική εκμετάλλευση στον πλανήτη (πηγή: UN WOMEN)	ΕΚΤΟΠΙΣΗ	Η αναγκαστική μετανάστευση σε πολλές περιπτώσεις πολεμικών συγκρούσεων επιδεινώνει την ευπάθεια των γυναικών.
	ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ	Ενώ οι άνδρες έχουν πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες να τραυματιστούν ή να σκοτωθούν σε συρράξεις, οι γυναίκες κινδυνεύουν από άλλες επιπτώσεις πολεμικών εχθροπραξιών όπως βιασμό, κακοποίηση,  άγχος και κατάθλιψη.

ΠΗΓΗ του άρθρου ΦΥΛΛΟ ΣΥΚΗΣ ΕΔΩ

Η Χριστίνα Κούρκουλα συμμετέχει στη "Φεμινιστική Πρωτοβουλία για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών", στο Δ.Σ. του ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ. Χαϊδαρίου  και στην Ε.Ε. των Φίλων της Φύσης.

O Αρχηγός της φυλής Kayapo στον Αμαζόνιο ακούει τα χειρότερα νέα της ζωής του: 40.000 ντόπιοι θα μετακινηθούν για να κατασκευαστεί ένα υδροηλεκτρικό φράγμα/ Υπογράφουμε ΟΧΙ

ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΕΙ ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ

[Διαβάστε - Υπογράψτε στο AMAZON WATCH ΕΔΩ]

Ενώ περιοδικά και τηλεόραση μας ενημερώνουν για το βίο και τους έρωτες ηθοποιών, ποδοσφαιριστών και άλλων διασημοτήτων, ο Αρχηγός της φυλής Kayapo ακούει τα χειρότερα νέα της ζωής του:

Η κα Dilma, η πρόεδρος της Βραζιλίας, έχει μόλις δώσει την έγκρισή της για την κατασκευή ενός τεράστιου υδροηλεκτρικού φράγματος (του τρίτου μεγαλύτερου στον κόσμο).

Αυτό είναι η θανατική ποινή για όλες τις φυλές που ζουν στις όχθες του ποταμού διότι το φράγμα θα κατακλύσει όχι λιγότερο από 988.421 στρέμματα του δάσους. Περισσότεροι από 40.000 ντόπιοι θα πρέπει να βρουν άλλο τόπο στον οποίο θα είναι σε θέση να επιβιώσουν. Η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος, η αποψίλωση των δασών και η εξαφάνιση πολλών ειδών φυτών και ζώων θα είναι ένα τετελεσμένο γεγονός.

Γνωρίζουμε ότι μια απλή εικόνα είναι το ισοδύναμο χιλίων λέξεων, δείχνει το τίμημα που πρέπει να καταβληθεί για την «ποιότητα ζωής» των λεγόμενων «σύγχρονων ανέσεών» μας. Δεν υπάρχει χώρος στον κόσμο πια για εκείνους που ζουν διαφορετικά. Τα πάντα πρέπει να ισοπεδωθούν, ο καθένας, στο όνομα της παγκοσμιοποίησης πρέπει να χάσει και την ταυτότητα και τον τρόπο ζωής του.

Αν αυτό σας εξοργίζει, σας καλώ και σας παρακαλώ θερμά να «μοιραστείτε» αυτό το μήνυμα με όλους σας τους φίλους, συγγενείς και γνωστούς.

Σας ευχαριστώ στο όνομα της ζωής, της φύσης και της βιοποικιλότητας.
Αριστείδης Παπαδάκης

ΟΧΙ στο ξεπούλημα των Λουτρών Ελευθερών (Καβάλας)!!!

ΟΧΙ στο ξεπούλημα των Λουτρών Ελευθερών!!!
Για το λόγο αυτό από το Σάββατο 20 Οκτωβρίου από τις 10.30 το πρωί θα μαζευτούν υπογραφές στην πλατεία Καπνεργάτη ενώ την Κυριακή 21 Οκτωβρίου στις 12 το μεσημέρι υπάρχει συγκέντρωση στις εγκαταστάσεις των Λουτρών.
-------------------------------------
ΟΧΙ  στην  ενσωμάτωση του εξωτερικού σπηλαίου των Ιαματικών Πηγών Καϊάφα  στον όμορο χώρο των τουριστικών εγκαταστάσεων που ελέγχει πλέον η Εταιρεία ακινήτων του Δημοσίου (ΕΤΑΔ), η κατάλυση του κοινόχρηστου χαρακτήρα αυτού και η εκχώρηση όλης της περιοχής σε ιδιωτική εκμετάλλευση.
Περισσότερα ΕΔΩ 

Να αποτρέψουμε την καταστροφή της Χαλκιδικής

Οι "Φίλοι της Φύσης" σας καλούν να στηρίξετε και να συμμετάσχετε στον αγώνα που αναπτύσσεται εντός και εκτός Ελλάδας για να "αποτρέψουμε την καταστροφή της Χαλκιδικής".
"Πατήστε"  ΕΔΩ για να διαβάσετε περισσότερα και αν θέλετε να υπογράψετε  και ΕΔΩ για να δείτε ένα εξαιρετικό video, ο Manu Chao "O χρυσός γιατί; - Που χρησιμεύει σε μια οικογένεια ο χρυσός; - Σε τίποτα... Το θέμα ξεφεύγει από την πολιτική. Είναι υπόθεση της ανθρωπότητας"

Νέα Κερκόπορτα αποχαρακτηρισμού δασικών εκτάσεων; Η δασοφάγα λερναία ύδρα πετάει ξανά κεφάλι

Αναρωτιέται κανείς πώς είναι δυνατό ορισμένοι κάτοικοι και δημοτικοί σύμβουλοι (πρώην και νυν) να τάσσονται εναντίον όσων δασικών περιοχών έχουν απομείνει στο Πικέρμι και στη Ραφήνα. Αξιοποιούν κάθε ευκαιρία για να επιτύχουν την ολοκληρωτική εξάλειψη του δάσους, ως κοινωνικού-περιβαλλοντικού αγαθού, και να το παραδώσουν στην ιδιωτική εκμετάλλευση. Αυτή τη φορά επανέρχονται με αφορμή τους αυθαίρετους οικισμούς της Ραφήνας. Όμως η διαχείριση του θέματος αποκαλύπτει ότι δεν τους αρκεί η νομιμοποίηση μόνο των αυθαίρετων κατοικιών, που είναι αίτημα των οικιστών. Ζητούν κάτι πολύ πιο αδηφάγο: να μεταβάλουν το χαρακτήρα των δασικών εκτάσεων εντός των οποίων βρίσκονται οι αυθαίρετοι οικισμοί. Ζητούν τον αποχαρακτηρισμό των δασικών εκτάσεων που παρεισέφρυσαν μέσα στους παράνομους οικισμούς! Αλλά ακόμη και τον αποχαρακτηρισμό αμιγώς δασικών εκτάσεων! Μ’ ένα σμπάρο δυό τριγόνια: και την εξυπηρέτηση των μικρών ιδιωτικών συμφερόντων και ταυτόχρονα των κατασκευαστικών εταιριών που απαιτούν τη συνέχιση της δόμησης μέσα σε δασικές εκτάσεις μέχρι την ολοσχερή τσιμεντοποίησή τους.

Γιάννης Σχίζας: Η ΦΥΣΗ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΛΟΡΔΟΥ ΒΥΡΩΝΑ

 

«Η Τέχνη, η Ελευθερία, η Δόξα σβήσανε

μα η φύση είναι πάντα ωραία»

«Το προσκύνημα του Τσάϊλντ Χάρολντ»,  δεύτερο άσμα, στροφή 87, 

     Ο Τζωρτζ Γκόρντον, Λόρδος Βύρων, έζησε μια   μικρή αλλά εξαιρετικά περιεκτική ζωή 36 χρόνων(1788-1824)  μέσα στα πλαίσια  μιας εποχής  που φιλοξένησε  ιδεολογικές, οικονομικές και κοινωνικές ανατροπές . Έζησε  μια περίοδο  «επιτάχυνσης της ιστορίας», με μεγάλα   ιδεολογικά άλματα αλλά και πισωγυρίσματα, με κύριο χαρακτηριστικό την αμφισβήτηση  της  «φεουδαρχικής τάξης πραγμάτων»  και την εμφάνιση  ενός νέου Δημοκρατικού   Ανθρωπισμού,με «γενετικά χαρακτηριστικά» την αρχή της  Ισότητας  και του Κράτους Δικαίου.  Η ανήσυχη  φύση του τον  έφερε σε επαφή με εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα, τον οδήγησε σε αντιπαράθεση με τον αυταρχισμό των ηγετικών κύκλων της χώρας του,  τον ώθησε στην  υπεράσπιση  οικουμενικών πολιτιστικών αξιών -   όπως έδειξε η πολεμική  του  κατά  του Έλγιν για την υπόθεση των γλυπτών του Παρθενώνα...

Διαβάστε τη συνέχεια ΕΔΩ στο ΟΙΚΟΛΟΓΕΙΝ

100 χρόνια από τη γέννηση του Νικηφόρου Βρεττάκου/ Ταΰγετος

 

[Ο Νικηφόρος Βρεττάκος στον Ταΰγετο, 1964]

[Εξώφυλλο "Ο Ταΰγετος και η Σιωπή", 1949]

Το 2012 είναι αφιερωμένο στον ποιητή του Ταϋγέτου, Νικηφόρο Βρεττάκο, 100 χρόνια από τη γέννησή του. (Περισσότερα ΕΔΩ)

Το blog "Φίλοι της Φύσης" για να τιμήσει τον Νικηφόρο Βρεττάκο παρουσιάζει σήμερα δύο φωτογραφίες του που έχουν σχέση με τη Φύση και τον Ταΰγετο και ένα απόσπασμα από το ποιήμα

"Ο Ταΰγετος και η Σιωπή", 1949.

'Ετσι μου στάθηκε ο Ταΰγετος

Έτσι μου στάθηκε ο Ταΰγετος: Όπως ο κόρφος της μητέρας μου.
Με πότισε γαλάζιο αψύ αίμα, ήλιο και πράσινο
Ως να μου δέσει την ψυχή όπως την πέτρα του
Ως να χαράξει στην καρδιά μου τις βαθειές χαράδρες του
Να σχηματίσει μες στη ζωή μου δώδεκα κορφές
Για ν΄ανεβαίνω με μοναδικό μου όνειρο τον ήλιο!
Με δίψα μου μοναδική τον ήλιο!
Διψα βαθειά σαν ωκεανός!
Υψηλή σαν φεγγάρι!
Δίψα που να την λυπηθεί ο Θεός!
Γύρω τριγύρω στην καρδιά μου τα γεράνια στέφανα των γκρεμνών του,
Ρωγμές για ζώα, νεροσυρμές, ελάτια κι αγριοπερίστερα!
Κι ένας αητός απάνω μου να σπαθίζει τα σύννεφα!
Κι ένας αητός απάνω μου να σκάφτει τις βροντές
Ζητώντας νάβρει μέσα τους ένα σπινθήρα! Έτσι
Μου στάθηκε ο Ταΰγετος όσο να γεννηθούνε
Τα δύο παιδιά του Θεού μέσα μου: Η ποίηση και η αγάπη!

ΠΗΓΗ: Μουσείο Μάνης 

Ιωσήφ Μποτετζάγιας: “Η ΙΔΕΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ- Απόψεις για το περιβάλλον από την αρχαιότητα μέχρι τις μέρες μας”

Ξεκινώντας από τους αρχαίους πολιτισμούς, τις μονοθεϊστικές θρησκείες της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής και φτάνοντας στα κελεύσματα του σύγχρονου περιβαλλοντικού κινήματος για επιστροφή στη φύση, ο συγγραφέας τοποθετεί τις αντιλήψεις των ανθρώπων για το περιβάλλον τους στην ιστορική τους διάσταση.

Με γλαφυρό τρόπο παρουσιάζει τις μεσαιωνικές κοσμολογίες περί "ζωντανής" φύσης, το μηχανιστικό μοντέλο των Νέων Χρόνων, τον ευρωπαϊκό ρομαντισμό και τον αμερικανικό υπερβατισμό, αλλά και τη
δαρβινική θεώρηση της φύσης ως πεδίου μάχης - αντιλήψεις που δεν συνιστούν απλά προϊόν μιας απεικόνισης της φυσικής "πραγματικότητας" αλλά, κυρίως, μια πολιτισμική κατασκευή.

Ένα βιβλίο για τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση και τον τρόπο με τον οποίο την αντιλαμβάνεται ανά τους αιώνες, οδηγώντας την κατ’ ουσία στην υποβάθμιση και τη σημερινή καταστροφή.
Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ

Γεράσιμος Σπ. Σκλαβούνος: Η “κυριαρχία” του ανθρώπου στη φύση και οι συνέπειές της – Από τον ιδεαλισμό στον υλισμό και την οικολογία (A΄ μέρος)

 

Παρουσιάζουμε σήμερα ένα φιλοσοφικό - πολιτικό βιβλίο για  την κυριαρχία του ανθρώπου  στη φύση. Βιβλίο που απευθύνεται σε αναγνώστες που έχουν διάθεση να διαβάσουν, να προβληματιστούν ακόμα και να "συγκρουστούν" με τις πολιτικές ή φιλοσοφικές απόψεις του συγγραφέα.

Για το λόγο αυτό επιλέγουμε μια κατά αρχάς παρουσίαση από το blog Roseta Books (ΕΔΩ) και μια περισσότερο αναλυτική φιλοσοφική παρουσίαση του Ευθύμη Παπαδημητρίου (ΕΔΩ).

Χωρίς προσωπικό, μέσα και σταθερή χρηματοδότηση οι 28 φορείς διαχείρισης των Προστατευμένων Περιοχών

 Πανελλαδικός Σύλλογος Εργαζομένων Φορέων Διαχείρισης ΕΔΩ

Χωρίς το απαιτούμενο προσωπικό, μέσα και σταθερή χρηματοδότηση παραμένουν οι 28 φορείς διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών οι οποίοι ιδρύθηκαν και λειτουργούν πάνω από δέκα χρόνια υπό την απειλή επιστροφής κοινοτικών κονδυλίων ή καταδίκη από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Παράλληλα μόνον τρεις περιοχές είναι χαρακτηρισμένες με Προεδρικά Διατάγματα, κάτι που σημαίνει ότι δεν υπάρχει ούτε η ακριβής οριοθέτηση των περιοχών ευθύνης των φορέων, ενώ μόνον μια περιοχή διαθέτει το βασικό εργαλείο προστασίας, διαχειριστικό σχέδιο.

Ελλείψει προσωπικού και σταθερής χρηματοδότησης, παρά μόνον από τα Επιχειρησιακά Προγράμματα Περιβάλλοντος και τα ΠΕΠ, φαντάζει πολυτέλεια η υποχρέωση για συστηματική επιστημονική παρακολούθηση ειδών και τύπων οικοτόπων, όπως και ο προγραμματισμός των δραστηριοτήτων.

Αυτά και άλλα πολλά αποτυπώνονται στην Έκθεση της Επιτροπής Φύση 2000 (το κεντρικό επιστημονικό γνωμοδοτικό όργανο του κράτους για τον συντονισμό, την παρακολούθηση και αξιολόγηση των πολιτικών και μέτρων προστασίας της ελληνικής βιοποικιλότητας) για τα δέκα χρόνια εφαρμογής του θεσμού των φορέων διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών των "βιολογικών διαμαντιών" της χώρας, όπως τα χαρακτηρίζει.

Η έκθεση καθιστά σαφές ότι η επιτυχία του θεσμού των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών δεν μπορεί στην πραγματικότητα να αποτιμηθεί, αφού οι όροι και οι προϋποθέσεις λειτουργίας του ποτέ δεν διασφαλίστηκαν.

Διαβάστε το άρθρο της κ.Σταυρογιάννη στην ΑΥΓΗ ΕΔΩ

13/10/2011: Παγκόσμια Ημέρα κατά των φυσικών καταστροφών... / International Day for Disaster Reduction

 Παγκόσμια Ημέρα κατά των φυσικών καταστροφών... / International Day for Disaster Reduction αξίζει να κάνουμε μια αναφορά για το θέμα...

"Δεν πρέπει να βιάζουμε τη φύση αλλά να την υπακούουμε..." - Επίκουρος (341-270 π.Χ.)
"Να ζεις σύμφωνα και σε αρμονία με τη φύση..." - Ζήνων ο στωικός (335-270 π.Χ.)
"Η φύση τιμωρεί τους παραβάτες της..." - Ζαν Ζακ Ρουσώ (1754)
"Η γη δεν ανήκει σε στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος ανήκει στη γη..."- Ο αρχηγός των Ινδιάνων Σηάτλ 1855
----------

 Το 1983, στα γραφεία του ΟΗΕ το συμβούλιο των κρατών μελών, αποφάσισε τη θέσπιση της παγκόσμιας μέρας φυσικών καταστροφών, σε μια προσπάθεια να συντονίσει τις προσπάθειες των χωρών και να εντείνει την προσοχή τους πάνω στο θέμα της πολιτικής προστασίας. Δυστυχώς, η αδιαφορία των κυβερνήσεων συνιστά τη βασική αιτία για την επανάληψη ενός γνώριμου σκηνικού θανάτου στην υφήλιο και αναδεικνύει τη συγκεκριμένη ημερομηνία ως άλλη μια επίφαση κοινωνικής ανησυχίας με περιβαλλοντικές προεκτάσεις.
Εξειδικεύοντας τον παραπάνω προβληματισμό και θέτοντάς τον μες στα στενά πλαίσια του ελλαδικού χώρου, με την αποδεδειγμένη σεισμική δραστηριότητα, είναι προφανές από το πρόσφατο παρελθόν πως η τοπική κοινωνία παραμένει έρμαιο των φυσικών καταστροφών. Οι μνήμες του σεισμού του 1999 δηλώνουν ξεκάθαρα το βάσιμο της παραπάνω διαπίστωσης. Παρά την ύπαρξη καινοτόμων μεθόδων πρόληψης φυσικών καταστροφών αλλά και το συνεχή πειραματισμό των επιστημόνων σε ακόμα πιο πρωτοποριακές θεωρίες , οι εκάστοτε «άρχοντες» αποθέτουν στην τύχη τους τις κοινωνίες, θέτοντας σε κίνδυνο έτσι ολόκληρο το κοινωνικό σύνολο.
Σε μια εποχή όρθιων συνειδήσεων και υποτιθέμενων περιβαλλοντικών ανησυχιών, η συγκεκριμένη μέρα αποκτά χαρακτήρα εθιμοτυπικό μέχρι ένα καταστροφικό γεγονός να μας υπενθυμίσει πόσο ακριβά κοστίζει η αδιαφορία.
Οι μεγαλύτερες καταγεγραμμένες, φυσικές καταστροφές.
1. Κατάρρευση του φράγματος banqiao. 231000 νεκροί.(1975)
2. Σεισμός στο Haiyuan. 225000 νεκροί.(1920)
3. Σεισμός στο Tangshan. 255000 νεκροί.(1976)
4. Σεισμός της Αντιοχείας. 251000 νεκροί.(565 μ.Χ.)
5. Τσουνάμι του Ινδικού Ωκεανού. 250000 νεκροί.(2004)
6. Κυκλώνας στην Ινδία. 300000 νεκροί.(1839)
7. Κυκλώνας Bhola. 500000 νεκροί.(1970)
8. Σεισμός Shaanxi. 800000 νεκροί.(1556)
9. Πλημμύρες στην κεντρική Κίνα. 4000000 νεκροί.(1931)

ΠΗΓΗ: ASANTE Magazine  ΕΔΩ 

Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ 

Η ρύπανση του ποταμού Ασωπού συνεχίζεται/ Τα πρόστιμα δεν σταματούν τη ρύπανση/ Διαφωνούμε με την αρχή "Ο ρυπαίνων πληρώνει" - γιατί έχει και πληρώνει/ Μέτρα για την προσταστία του Ασωπού ΤΩΡΑ

Σύμφωνα με το άρθρο του Παναγιώτη Μπουγάνη στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ (9/10/2011) "Οι λιγοστοί επιθεωρητές περιβάλλοντος έλεγξαν μεταξύ άλλων χοιροτροφεία, πτηνοτροφεία, μικρές μεταλλευτικές μονάδες, βιοτεχνίες σκαφών αναψυχής και κατέγραψαν πλήθος παραβάσεων. Όποια πέτρα κι αν σήκωναν κάτι έβρισκαν. Ωστόσο, στη συντριπτική τους πλειονότητα τα ευρήματά τους είχαν ελάχιστη -έως καμία- σχέση με τη ρύπανση του Ασωπού και του υδροφόρου ορίζοντα από βαρέα μέταλλα".
Συνεχίζει το άρθρο "Τη συνεχιζόμενη απραξία του υπουργείου Περιβάλλοντος επιβεβαιώνουν τα μόλις 25 πρόστιμα που έχουν επιβληθεί από την Ειδική Υπηρεσία Επιθεωρητών Περιβάλλοντος (ΕΥΕΠ) από τότε που έγινε η κυβερνητική αλλαγή τον Οκτώβριο του 2009. Μάλιστα πάνω από τα μισά (15) αφορούν αυτοψίες που έγιναν πιο πριν".
 Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο ΕΔΩ.


 Εμείς θεωρούμε ότι τα πρόστιμα ακόμα και αν πληρώνονται, που είναι αναμφίβολο, δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της ρύπανσης. Η αρχή "Ο ρυπαίνων πληρώνει" δεν εμποδίζει την πρακτική α) "Ο έχων χρήματα ρυπαίνει και πληρώνει" γιατί τα μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος κοστίζουν περισσότερα β) "Ο έχων τις διασυνδέσεις με το κράτος δεν πληρώνει ή πληρώνει με εκπτώσεις".

Κανένα πρόστιμο και κανένας έλεγχος δεν λύνει το πρόβλημα της ρύπανσης. Οι έλεγχοι επιβεβαιώνουν την ρύπανση... Δεν προλαβαίνουν... Οι Επιθεωρητές Περιβάλλοντος είναι λίγοι, τρέχουν και δεν προλαβαίνουν να κάνουν τον "αστυνόμο".  Άρα πρέπει να προβλέπονται αυστηρά μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος πριν από την αδειδότηση των επιχειρήσεων και αυστηρές συνέπειες που να φτάνουν κλιμακωτά μέχρι το κλείσιμο της επιχείρησης που ρυπαίνει.

Το Fast Track που έχει εφαρμόσει η κυβέρνηση για να προωθήσει την "ανάπτυξη" εκτιμάμε ότι θα περιορίσει τις περιβαλλοντικές διαδικασίες αδειοδότησης των επιχειρήσεων και τους προληπτικούς ελέγχους και πως θα υποβαθμίσει ακόμα περισσότερο το περιβάλλον. Ίδωμεν...