[Οι ΦτΦ/NFGR έχουν πάρει σαφή θέση και στηρίζουν τις προσπάθειες που καταβάλλονται από ορισμένες χώρες, ακόμα και από μέλη του NATO, όπως η Αυστρία και η Μάλτα, να απαγορευτούν τα πυρηνικά όπλα, όπως έχει γίνει ήδη με τα χημικά, τα βιολογικά κ.ά. όπλα μαζικής καταστροφής. Στηρίζουν επίσης τις πρωτοβουλίες και τις συστηματικές προσπάθειες Ελληνικών φορέων, όπως π.χ. της Πανελλήνιας Ιατρικής Εταιρείας κατά της Πυρηνικής Απειλής/ Greek IPPNW, να πείσουν τις κυβερνήσεις της χώρας μας να αλλάξουν την πάγια θέση τους (αποχή, λευκό, κατά) στον ΟΗΕ και να στηρίξουν τις προτάσεις για την κατάργηση των πυρηνικών όπλων.
Οι ΦτΦ εμπνεόμενοι από το φιλειρηνικό και οικολογικό κίνημα δεν μπορεί παρά να είναι κατηγορηματικά αντίθετοι με τα πυρηνικά όπλα και τον πόλεμο και για αυτό έχουν στηρίξει, αλλά και αναλάβει, πρωτοβουλίες να πειστεί η Ελληνική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ να στηρίξει στον ΟΗΕ την απόφαση L41 "για να ξεκινήσουν μέσα στο 2017 οι συνομιλίες για την πλήρη απαγόρευση
των πυρηνικών όπλων η οποία θα βασίζεται στο Ανθρωπιστικό Δίκαιο και θα
ισχύει για όλους" (Διαβάστε αναλυτικά ΕΔΩ]
---------------------------
Ομιλία για τον εορτασμό της 71ης επετείου από την Ίδρυση του ΟΗΕ
Στην Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών 2-11-2016
Μαρία Αρβανίτη Σωτηροπούλου
Ο φετινός εορτασμός της ημέρας του ΟΗΕ συμπίπτει με ένα θρίαμβο του αντιπυρηνικού κινήματος. Στις 27 Οκτωβρίου 2016 στην Πρώτη Επιτροπή της Ολομέλειας του ΟΗΕ υπερψηφίστηκε με ψήφους 123 ΝΑΙ , 36 ΟΧΙ, και 16 ΑΠΟΧΕΣ η Απόφαση L41 για να ξεκινήσουν μέσα στο 2017 οι συνομιλίες για την πλήρη απαγόρευση των πυρηνικών όπλων η οποία θα βασίζεται στο Ανθρωπιστικό Δίκαιο και θα ισχύει για όλους. Αυτό είναι σημαντικό γιατί αν και η απαγόρευση των πυρηνικών όπλων δεν θα γίνει ακαριαία δεκτή θα τοποθετήσει τα κράτη που τα υποστηρίζουν σε καθεστώς παρανομίας όμοιο με εκείνο που ισχύει για τα χημικά και βιολογικά όπλα.
Η Ελλάδα δυστυχώς και παρά τις προσπάθειές μας είναι για μια φορά ακόμη ανάμεσα σε κείνους που ψήφισαν ΟΧΙ και στη συγκεκριμένη ψηφοφορία αν και είχε προηγηθεί ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου το οποίο προέτρεπε τις Ευρωπαϊκές Κυβερνήσεις να στηρίξουν τη συγκεκριμένη απόφαση στον ΟΗΕ. Νιώθουμε βαθύτατα απογοητευμένοι από την υποκριτική στάση και αυτής της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία αν και δεν παύει να διακηρύσσει ότι είναι ενάντια στα πυρηνικά όπλα στον ΟΗΕ συντάσσεται με τη μειοψηφία των πυρηνικοκατόχων χωρών. Λέμε ΚΑΙ αυτής επειδή αν και όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις διατρανώνουν την αταλάντευτη θέση τους κατά των πυρηνικών, σε όλες τις σχετικές ψηφοφορίες στον ΟΗΕ -σταθερά και παρά τις έγγραφες διαμαρτυρίες και τις καταγγελίες μας στα ΜΜΕ- ψηφίζουν αποχή, λευκό ή υπέρ των συμφερόντων των πυρηνικοκατόχων.
Η προφορική εξήγηση (διότι κατά τα τελευταία χρόνια το ΥΠΕΞ δε μας ενημερώνει πλέον έγγραφα για την πολιτική της Ελλάδας στο θέμα των πυρηνικών και όχι μόνον) είναι η ανάγκη «διπλωματικής» ψήφου για να μην εξοργίσει η αδύναμη Ελλάδα τους ισχυρούς μας φίλους και το ότι «έτσι κάνουν όλοι». Και αυτή η υποκριτική πολιτική φαίνεται ότι πραγματικά είναι διεθνής.
Δυστυχώς αν και κατά τις ιστορικές επίσκεψεις του «Πλοίου της ειρήνης» (Μάιο 2015 και Σεπτέμβριο 2016) τόσο ο πρόεδρος της Ελληνικής δημοκρατίας, όσο και -κατά την πανηγυρική συνεδρίαση της Βουλής- οι εκπρόσωποι όλων των κομμάτων και ο πρωθυπουργός -μπροστά στους Χιμπακούσα- δεσμεύτηκαν για την αταλάντευτη προσήλωσή τους στην καταδίκη των πυρηνικών όπλων και παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις μας στο ΥΠΕΞ, η Ελλάδα έμπρακτα στον ΟΗΕ εξακολουθεί να ΜΗΝ υποστηρίζει αυτά που λέει ότι πιστεύει.
Η συνεργασία μας με τον ΟΗΕ στο συγκεκριμένο θέμα ξεκινά με την ιστορική απόφαση (8-6-96) του Διεθνούς Δικαστηρίου στο ερώτημα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ σχετικά με τη νομιμότητα της απειλής ή χρήσης πυρηνικών όπλων, η οποία, αν και άτολμη ήταν το αποτέλεσμα της επί 10 τουλάχιστον χρόνια συνδυασμένης δράσης των International Physicians for the Prevention of Nuclear War (IPPNW), International Lawyers Association against Nuclear Weapons (ILIANA) and International Peace Bureau (IPB) με τον ΟΗΕ.
Εμείς, σαν γιατροί πιστεύαμε ότι αφού τα βιολογικά, και χημικά όπλα είχαν ήδη απαγορευθεί, η απαγόρευση των πυρηνικών θα έπρεπε να είναι αυτονόητη. Αυτό όμως που θεωρείται αυτονόητο για όποιον διαθέτει τον κοινό νου δεν ισχύει για τις κυβερνήσεις των κρατούντων. Γιαυτό συνεργαστήκαμε με την ΠΟΥ η οποία κατέθεσε την γνωμάτευσή μας για τις επιπτώσεις των πυρηνικών στην υγεία και το περιβάλλον. Ταυτόχρονα σε 43 χώρες συγκεντρώσαμε 4 εκατομμύρια υπογραφές πολιτών, που υποστήριζαν την απαγόρευση των πυρηνικών και οι οποίες σύμφωνα με την άποψη ενός από τους δικαστές είχαν νομική σπουδαιότητα. Στην Ελλάδα τότε είχαμε παραδώσει 5000 υπογραφές στα γραφεία του ΟΗΕ στην Αθήνα, ενώ διοργανώναμε εκδηλώσεις σε πόλεις της Ελλάδας. Για όσο διάστημα λειτουργούσαν τα γραφεία του ΟΗΕ στην Αθήνα συνεργασθήκαμε σε κάθε βήμα για να στηρίξουμε την ψήφιση των αντιπυρηνικών συμφωνιών και ο ΟΗΕ πρόβαλε τις ενστάσεις και τις διαμαρτυρίες μας τόσο κατά τις παραβιάσεις που έκανε η Γαλλία (συνεχίζοντας τις πυρηνικές δοκιμές στον Ειρηνικό), η Ινδία και το Πακιστάν, και αποδεχόμενη τις συνεχείς μας διαμαρτυρίες κατά των ΗΠΑ που συστηματικά παραβιάζουν τις συνθήκες, την ώρα που απειλούσαν άλλες χώρες για μη συμμόρφωση στις αντιπυρηνικές συνθήκες κατασκεύαζαν μίνι πυρηνικά και βομβάρδιζαν με όπλα Απεμπλουτισμένου Ουρανίου.
Ας θυμηθούμε τα γεγονότα: