Καταστατικό, Ειρηνοδικείο Αθηνών Α.Μ. 30425 | ΑΦΜ:997557187, ΔΟΥ Αιγάλεω
5/6/2015
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
5 Ιουνίου: Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος και η Σύνοδος του ΟΗΕ για το κλίμα στο Παρίσι
Τη φετινή Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος,
οι ΦΙΛΟΙ της ΦΥΣΗΣ/ Naturefriends Greece, την αφιερώνουν σχεδόν αποκλειστικά
στην κλιματική αλλαγή και στην 21η Διάσκεψη του ΟΗΕ (COP21 Paris 2015) που θα πραγματοποιηθεί στο Παρίσι, 30 Νοεμβρίου με
12 Δεκεμβρίου 2015.
Αυτός ο κόσμος μπορεί να είναι πολύ καλύτερος αλλά πρώτα πρέπει να
αποτινάξουμε από πάνω μας την κυριαρχία των πετρελαϊκών εταιριών και της
βιομηχανίας ορυκτών καυσίμων. Η επιχειρηματική τους δράση βάζει σε ρίσκο ούτε
λίγο ούτε πολύ την επιβίωση της πλειονότητας του παγκόσμιου πληθυσμού
επιβαρύνοντας την υγεία μας και καταστρέφοντας τα οικοσυστήματα στα οποία
βασιζόμαστε μέσω της κλιματικής αλλαγής.
Ένα φρένο μπορεί να μπει στη σημαντικότερη συνδιάσκεψη για το κλίμα,
αυτόν το Δεκέμβριο στο Παρίσι.
Το Δεκέμβριο του 2015 το Παρίσι γίνεται το έδαφος της δυνητικά πιο
σημαντικής συμφωνίας για το παγκόσμιο κλίμα. Από τα τέλη του 1980 το πρόβλημα
της κλιματικής αλλαγής έχει αναγνωριστεί από σχεδόν όλες τις κυβερνήσεις
παγκοσμίως. Το 1992 είδε τη πρώτη διεθνή απόπειρα για λύση του προβλήματος με
την παγκόσμια συνάντηση για το κλίμα στο Ρίο ντε Τζανέιρο, οπού υποσχέσεις
δόθηκαν αλλά μέσα σε λίγα χρόνια πάρθηκαν πίσω κυρίως από τις ΗΠΑ. Σήμερα, 23
χρόνια αργότερα από εκείνη τη συμφωνία, το παγκόσμιο κλίμα έχει περαιτέρω
αποσταθεροποιηθεί, η άρνηση του προβλήματος έχει πάρει μεγαλύτερη έκταση και το
φάντασμα αποτυχημένων διεθνών συναντήσεων (βλέπε Κοπεγχάγη 2009) επισκιάζει τις
παρούσες διαπραγματεύσεις.
Η παγκόσμια συνδιάσκεψη για το κλίμα δεν είναι φυσικά πανάκεια. Είναι μια
σημαντική όμως μάχη. Μια μάχη που πρέπει να δοθεί και στην οποία μπορούν να
συμμετάσχουν έμμεσα όλοι. Στο κάτω κάτω, παρά τα δόλια επιχειρήματα της
βιομηχανίας άνθρακα, ο κόσμος θα κερδίζει άμα μειωθούν οι εκπομπές. Θα
κερδίσουμε οικονομικά, θα κερδίσουμε την υγεία μας, θα κερδίσουμε ένα
περιβάλλον που υποστηρίζει τη ζωή για τα παιδιά και εγγόνια μας.
Για να αποφευχθεί η πλειονότητα των εφιαλτικών επιπτώσεων της κλιματικής
αλλαγής, πρέπει να διατηρήσουμε την αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη κάτω
από τους 2 βαθμούς Κελσίου. Αυτός είναι ο σκοπός της διεθνούς συνδιάσκεψης στο
Παρίσι. Ήδη από το 1992 όλες οι κυβερνήσεις συμφωνήσαν παγκοσμίως σε αυτό το
στόχο χωρίς όμως να δεσμευτούν με νομικά μέσα. Η απουσία δικλείδων του διεθνούς
δίκαιου δεν καθιστά καμία χωρά υπεύθυνη. Στο Παρίσι η πίεση αυξάνει για να
δεσμευτούν όλες οι χώρες να τηρήσουν αυτό το στόχο. Οι θέσεις της κάθε χώρας
διαμορφώνονται ενώ το παρόν κείμενο γράφεται και διαβάζεται. Η όποια πίεση σε
κυβερνήσεις πρέπει να ασκηθεί τώρα! Όχι μόνο τον Δεκέμβριο.
Στόχος μας πρέπει να είναι η μηδενική εκπομπή του οποιουδήποτε αερίου του
θερμοκηπίου μέσα στα επόμενα 35 χρόνια. Τεχνολογικά, είναι εφικτό. Οικονομικά,
επίσης. Πολιτικά όμως, πρέπει να δοθεί μεγάλη μάχη.
Οι ηγέτες του κόσμου πρέπει να συμφωνήσουν στη μείωση των εκπομπών άνθρακα.
Οι πολιτικοί, ευτυχώς για εμάς, συνεχίζουν να βασίζονται στη ψήφο του κόσμου.
Και ως εκ τούτου πρέπει να ικανοποιούν το αίσθημα των πολιτών. Όμως αυτό πρέπει
να γίνεται φανερό. Πρέπει να αισθανθούν την πίεση. Και οι ίδιοι σε προσωπικό
επίπεδο αναγνωρίζουν τη σοβαρότητα του προβλήματος. Αλλά πρέπει να υπάρχει
απαίτηση ώστε να προβούν στις σωστές αποφάσεις. Πρέπει να υπάρχουν
διαμαρτυρίες, κινητοποιήσεις. Πίεση.
Η κλιματική αλλαγή είναι ένα φαινόμενο που προκαλείται από την συνεχή,
ανεξέλεγκτη καύση ορυκτών καυσίμων, όπως πετρέλαιο, κάρβουνο και φυσικό αέριο.
Αντί να μπουν όρια στις συγκεκριμένες εταιρίες ήδη από τις αρχές του 1990, η
δραστηριότητά τους αυξήθηκε μολύνοντας περαιτέρω την ατμόσφαιρα με διοξείδιο
του άνθρακα, μεθάνιο, υδροφθοράνθρακες και άλλα αέρια του θερμοκηπίου που
κάνουν πολύ καλή δουλειά στο να αποσυντονίζουν το παγκόσμιο κλίμα. Τα
αποτελέσματα είναι ήδη αισθητά.
Το 2014 ήταν το θερμότερο καλοκαίρι των τελευταίων αιώνων! Και όχι μόνο το
2014, αλλά όλα τα καλοκαίρια του 21ου αιώνα είναι τα θερμότερα στην
καταγεγραμμένη ιστορία! Η αύξηση της θερινής θερμοκρασίας είναι μόνο ένα από τα
προβλήματα, το οποίο οδηγεί σε ξηρασία, φωτιές κτλ. Σε άλλες περιοχές αυξάνεται
η ένταση των τυφώνων, σε άλλες οι πλημμύρες, σε άλλα μέρη ολόκληρα
οικοσυστήματα, που τροφοδοτούν με γλυκό νερό πόλεις, καταρρέουν!
Η κλιματική αλλαγή συνήθως μετράται με ένα απλό αριθμό: 0.8 βαθμούς Κέλσιου
έχει αυξηθεί η μέση θερμοκρασία μέχρι σήμερα. Ο στόχος μας είναι να μη
ξεπεράσει τους 2 βαθμούς, στόχος που κρίνεται από πολλούς επιστήμονες
ανεπαρκής. Και όμως αρκετές μελέτες δείχνουν ότι προοριζόμαστε για αύξηση της
τάξεως των 4 ή και 6 βαθμών Κελσίου! Αυτό δε σημαίνει ότι το καλοκαίρι αντί να
έχουμε 38 βαθμούς θα έχουμε 44. Αυτό σημαίνει ότι θα χάσουμε όλες μας τις
παραλίες από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας που ακολουθεί το λιώσιμο τον
πάγων, σημαίνει ότι δε θα έχουμε πόσιμο νερό, ότι τα δάση μας θα χαθούν, ότι η
γεωργία μας θα μειώσει κατακόρυφα τον αριθμών σιτηρών που παράγει, ότι θα
έχουμε τρομακτικές μετακινήσεις πληθυσμών και ότι με τη μείωση των διαθέσιμων
πηγών που υποστηρίζουν τη ζωή στον πλανήτη, θα πρέπει να πολεμήσουμε ακόμη
περισσότερο μεταξύ μας για το ποιος θα κυριαρχήσει στις λίγες οάσεις «καλού»
κλίματος που θα απομείνουν.
Έχουμε αντιληφθεί πολύ καλά ότι η κλιματική αλλαγή δεν είναι κάτι το οποίο
θα επηρεάσει μόνο τις μελλοντικές γενιές. Συμβαίνει εδώ και τώρα.
Ακούγεται πότε πότε ότι η κλιματική αλλαγή είναι μια σκευωρία, ένα παιχνίδι
της παγκόσμιας ελίτ για να περιορίσει τις ελευθερίες το κόσμου και να αλλάξει
τον τρόπο ζωής μας. Υπάρχει όντως μια σκευωρία. Αυτή των ολιγαρχών με σημαντικά
συμφέροντα, βλέπε Koch borthers,που η προσωπική περιουσία δισεκατομμυρίων
έφτασε να δημιουργήσει το κίνημα του Tea Party που διασφαλίζει τα συμφέροντά
τους. Αντίστοιχα συμφέροντα φέρνουν επιστήμονες και πολιτικούς να αρνούνται τη
πραγματικότητα της κλιματικής αλλαγής. Είναι φυσικό ότι πολλοί θα αρνηθούμε
αυτή τη πραγματικότητα. Αρνούμαστε να κοιτάξουμε τις επιπτώσεις του εθισμού μας
σε ορυκτά καύσιμα διότι σημαίνει ότι θα πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο ζωής μας.
Και το πρόβλημα είναι τόσο μεγάλο που οι πολιτικοί φοβούνται να το ξεστομίσουν.
Το πρόβλημα είναι σημαντικότερο από την οικονομική κρίση αλλά δεν έχει χτυπήσει
σφοδρά ακόμη. Είναι σα το χρέος που γιγαντώνεται από τη δεκαετία του 80 αλλά το
καταλάβαμε μόνο μετά την κρίση που ξέσπασε το 2008.