24 Οκτωβρίου - Ημέρα ενημέρωσης για την παγκόσμια ανάπτυξη | World Development Information Day

[Ελληνικό Δίκτυο ΦΙΛΟΙ της ΦΥΣΗΣ/ Naturefriends Greece: Το θέμα της ανάπτυξης αποτελεί αντικείμενο συζητήσεων, ημερίδων, συγκρούσεων κ.λπ. Προφανώς υπάρχουν αρκετές και αντικρουόμενες προσεγγίσεις για την ανάπτυξη. Ωστόσο οι ΦτΦ υποστηρίζουν και διεκδικούν τους 17 ΣΒΑ, αν και γνωρίζουν ότι και αυτοί δέχονται αυστηρή κριτική, και όχι αδίκως, γιατί οι περισσότερες χώρες και κυβερνήσεις έχουν υπογράψει αλλά δεν εργάζονται με συνέπεια για την υλοποίησή τους. Ειδικότερα το θέμα της Παγκόσμιας Ημέρας Πληροφόρησης για την Ανάπτυξη (World Development Information Day) για τους ΦτΦ σχετίζεται και εξαρτάται με το δικαίωμα στην εκπαίδευση και στην πρόσβαση των μέσων εκείνων που προσφέρουν την πληροφόρηση. Ακολουθεί η ανάρτηση από την ιστοσελίδα του ΟΗΕ]

Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1972 καθιέρωσε την Παγκόσμια Ημέρα Πληροφόρησης για την Ανάπτυξη (World Development Information Day) για να προσελκύσει την προσοχή του κόσμου στα αναπτυξιακά προβλήματα και την ανάγκη ενίσχυσης της διεθνούς συνεργασίας για την επίλυσή τους (ψήφισμα 3038 (XXVII)). Η Συνέλευση αποφάσισε ότι η ημερομηνία της Ημέρας πρέπει να συμπέσει με την Ημέρα των Ηνωμένων Εθνών, στις 24 Οκτωβρίου, η οποία ήταν και η ημερομηνία υιοθέτησης, το 1970, της Διεθνούς Αναπτυξιακής Στρατηγικής για τη Δεύτερη Δεκαετία Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών.

Η Συνέλευση έκρινε ότι η βελτίωση της διάδοσης των πληροφοριών και της κινητοποίησης της κοινής γνώμης, ιδίως μεταξύ των νέων, θα οδηγούσε σε μεγαλύτερη συνειδητοποίηση των προβλημάτων ανάπτυξης, προωθώντας έτσι τις προσπάθειες στον τομέα της διεθνούς συνεργασίας για την ανάπτυξη.

"Οι τεχνολογίες πληροφοριών και επικοινωνιών έχουν τη δυνατότητα να παράσχουν νέες λύσεις στις αναπτυξιακές προκλήσεις, ιδίως στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης, και μπορούν να προωθήσουν την οικονομική ανάπτυξη, την ανταγωνιστικότητα, την πρόσβαση στην πληροφόρηση και τη γνώση, την εξάλειψη της φτώχειας και την κοινωνική ένταξη".- 

Ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης ( A / RES / 65/141 Έγγραφο ) 

Resolution adopted by the General Assembly on 20 December 2010  

17 Ιουνίου: Παγκόσμια ημέρα για την καταπολέμηση της απερήμωσης και της ξηρασίας | Οι ΦτΦ και το έδαφος

Το Ελληνικό Δίκτυο ΦΙΛΟΙ της ΦΥΣΗΣ/ Naturefriends Greece αξιοποιεί τις ευκαιρίες, όπως οι Παγκόσμιες Ημέρες, για να προβάλλει θέματα, να ευαισθητοποιήσει τους πολίτες και να ασκήσει πίεση στα πολιτικά πρόσωπα, οργανισμούς και κυβερνήσεις να πάρουν μέτρα για την προστασία του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος.

Παρατηρούμε ότι ενώ υπάρχει ένα σχετικό ενδιαφέρον για την ποιότητα του νερού, την ατμόσφαιρα, τη ρύπανση κ.λπ. δυστυχώς δεν υπάρχει αντίστοιχο ενδιαφέρον για την ποιότητα και την απώλεια των εδαφών, τόσο στη χώρα μας, όσο και σε ολόκληρο τον κόσμο.

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ: "Η φθορά της γης, η απερήμωση είναι η υποβάθμιση της γης σε ξηρές, ημι-άνυδρες και ξηρές υποβρύχιες περιοχές. Προκαλείται κυρίως από τις ανθρώπινες δραστηριότητες και τις κλιματικές διακυμάνσεις. Η απερήμωση δεν αναφέρεται στην επέκταση των υπαρχουσών ερήμων. Αυτό συμβαίνει επειδή τα ξηρά οικοσυστήματα, τα οποία καλύπτουν το ένα τρίτο της παγκόσμιας χερσαίας έκτασης, είναι εξαιρετικά ευάλωτα στην υπερεκμετάλλευση και την ακατάλληλη χρήση της γης. Η φτώχεια, η πολιτική αστάθεια, η αποψίλωση των δασών, η υπερβόσκηση και οι κακές πρακτικές άρδευσης μπορούν να υπονομεύσουν την παραγωγικότητα της γης...." [περισσότερα ΕΔΩ]

Κάθε χρόνο χάνονται περίπου 120 εκατ. στρέμματα λόγω της ερημοποίησης σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του ΟΗΕ που αποτυπώνονται στο γράφημα, κατωτέρω / ΑΠΕ - ΜΠΕ / Δημοσιογραφική επιμέλεια: Δημ. Φραγκουλιώτης.

Ο 15 Στόχος Βιώσιμος Ανάπτυξης του ΟΗΕ "Η ζωή στη στεριά" και ιδιαίτερα ο δεσμευτικός υποστόχος 15.1 αναφέρει ότι "Έως το 2020, διασφάλιση της διατήρησης, αποκατάστασης και βιώσιμης χρήσης των χερσαίων οικοσυστημάτων και των οικοσυστημάτων εσωτερικών υδάτων και των υπηρεσιών τους, ιδίως των δασών, των υδροβιότοπων, των βουνών και των ξηρών ζωνών, σύμφωνα με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις διεθνείς συμφωνίες." [ΕΔΩ - ΕΔΩ]

Οι ΦτΦ έχουν θέσει ως προτεραιότητα την καταπολέμηση της απερήμωσης και της προστασίας των εδαφών. Το 2015 συμμετείχαμε ως εθνικοί συντονιστές στην Ευρωπαϊκή εκστρατεία "Οι άνθρωποι για το έδαφος"/ People4soil, μια εκστρατεία η οποία μας έδωσε την ευκαιρία να προβάλουμε με λίγα μέσα την αναγκαιότητα να ληφθούν τα κατάλληλα νομικά και πρακτικά μέτρα και να χαρακτηριστεί το έδαφος κοινό αγαθό. [Περισσότερα για την εκστρατεία People4Soil ΕΔΩ]

Με αφορμή την 17η Ιουνίου, Παγκόσμια ημέρα για την καταπολέμηση της απερήμωσης και της ξηρασίας, οι ΦτΦ απευθύνουν έκκληση για την προστασία του εδάφους και καλούν την Κοινωνία των Πολιτών, καθώς και τις κυβερνήσεις, να σταματήσουν οι εξορύξεις χρυσού στη Χαλκιδική και υδρογονανθράκων στην Ήπειρο, στη Δυτική Πελοπόννησο κ.ά.

8 Μαρτίου: Ημέρα της Γυναίκας | Οι μεγαλύτερες ανθρώπινες ιδέες και αλλαγές ξεκίνησαν πάντα από μειοψηφίες | Ο στόχος 5 για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη του ΟΗΕ και η ισότητα των φύλων

Τα τελευταία 15 χρόνια, στόχος της Ημέρας της Γυναίκας είναι να μας υπενθυμίσει πως οι γυναίκες πρέπει να έχουν ίσα δικαιώματα με τους άνδρες, σε όλους τους τομείς.

Η γυναίκα πάλεψε για την κατάκτηση συγκεκριμένων ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, ξεκινώντας από το δικαίωμα στην εκπαίδευση αφού η παιδεία ήταν απρόσιτη σε αυτή. Μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα οι γυναίκες ήταν σχεδόν αποκλεισμένες από τη μι­σθωτή εργασία. Θεωρούνταν άεργες, αφού ούτε αυτή η οικιακή εργασία τους δεν αναγνωρίζονταν, αμόρφωτες και «οπισθοδρομικές», μέσα σε μια κοινωνία που άρχιζε να προβάλλει τις αντίθετες ακριβώς αξίες. Ακόμη και όταν η εργασία τους θεωρήθηκε απαραίτητη για την ανάπτυξη της καπιταλιστικής οικονομίας, τα επαγγέλματα που κοινωνικά τους επιτρέπονταν ήταν τα λεγόμενα «γυναικεία επαγγέλματα», αυτά δηλαδή που αποτε­λούσαν μια προέκταση του παραδοσιακού ρόλου των γυναικών μέσα στην οικογέ­νεια. Περιορισμένες οι γυναίκες σε εργασίες μονότονες και δίχως δυνατότητα επαγ­γελματικής εξέλιξης, αλλά ιδιαίτερα κοπιαστικές και ανθυγιεινές αποθαρρύνονταν και αποκλείονταν από εκείνες που απαιτούσαν τε­χνική κατάρτιση, μόρφωση και υπευθυνότητα.

 Ήταν για χρόνια το εφεδρικό εργατικό δυναμικό, τα φτηνά εργατικά χέρια.

Τα μνημόνια έβλαψαν σοβαρά τους περιβαλλοντικούς ελέγχους το διάστημα 2011 - 2017 | Η Έκθεση Κατάστασης Περιβάλλοντος (ΕΚΠ) 2018 από το ΕΚΠΑΑ είναι αποκαλυπτική

Συνέχεια των προηγούμενων αναρτήσεων για την παρουσίαση της  Έκθεση Κατάστασης Περιβάλλοντος (ΕΚΠ) 2018 από το ΕΚΠΑΑ [ΕΔΩ ΕΔΩ] παρουσιάζουμε ένα μικρό απόσπασμα που αναφέρεται στις Περιβαλλοντικές Επιθεωρήσεις στο διάστημα 2011 - 2017. Από την παρουσίαση της ΕΚΠ 2018 προκύπτουν κατά τη γνώμη μας τουλάχιστον τα εξής:

1. Η ήδη υποβαθμισμένη υπηρεσία  Επιθεωρητών Περιβάλλοντος του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας υποβαθμίστηκε ακόμα περισσότερο τα χρόνια των μνημονίων.
2. Οι Περιβαλλοντικοί Έλεγχοι μειώθηκαν δραματικά ιδιαίτερα τα έτη 2016 και 2017.
3. Το 80% των Περιβαλλοντικών Ελέγχων "του έτους 2017 αφορούσε σε δραστηριότητες του ευρύτερου δημοσίου τομέα (συμπεριλαμβανομένης της διαχείρισης των αστικών απορριμμάτων και των εγκαταστάσεων  επεξεργασίας αστικών λυμάτων), ενώ το υπόλοιπο 20% αφορούσε σε δραστηριότητες του ιδιωτικού τομέα." Τυχαίο;
4. Το 2017 μόνο "το 28% των ελέγχων διενεργήθηκε βάσει του προγραμματισμού της υπηρεσίας". Αν και καταγράφεται βελτίωση σε σχέση με το 2016 το συμπέρασμα που προκύπτει ότι η υπηρεσία, και στο βαθμό που λειτουργεί, ενεργοποιείται κυρίως με καταγγελίες.
5. Η ΕΚΠ 2018 είναι ιδιαίτερα χρήσιμη, όχι μόνο για το θέμα των Περιβαλλοντικών Ελέγχων, αλλά γιατί παρουσιάζει σημαντικά στοιχεία τα οποία προσφέρονται για έλεγχο και κριτική αλλά και για δημιουργική αξιοποίηση σε έρευνες και μελέτες.

Από το Κεφάλαιο 7 - Οριζόντια Περιβαλλοντικά Θέματα, σελίδες 116 - 117, αντιγράφουμε αυτολεξεί:

1. Περιβαλλοντικές επιθεωρήσεις

Παρουσίαση της Έκθεσης Κατάστασης Περιβάλλοντος 2018 (ΕΚΠ), την Πέμπτη 1 Νοεμβρίου 2018

[Το Ελληνικό Δίκτυο ΦΙΛΟΙ της ΦΥΣΗΣ/ Naturefriends Greece προβάλλει ειδήσεις και θέματα που έχουν σχέση με το Περιβάλλον, την Κοινωνία και τον Πολιτισμό, όχι αποκλειστικά δικής του παραγωγής. Η πολιτική αυτή "επιβραβεύεται" και από τις απαντήσεις που λάβαμε στο ερωτηματολόγιο για τη δημιουργία της νέας ιστοσελίδας που σχεδιάζεται για το 2019. Έτσι λοιπόν αναρτούμε και την είδηση που έχει σχέση με την πρόσφατη έκθεση του Διακυβερνητικού Πάνελ για την Κλιματική Αλλαγή/ ICCP του ΟΗΕ]

-----

Το Εθνικό Κέντρο Περιβάλλοντος & Αειφόρου Ανάπτυξης και η Πρόεδρος κ. Βροντίση Ζωή σας προσκαλούν στην Εκδήλωση με θέμα την  Παρουσίαση της Έκθεσης Κατάστασης 

Περιβάλλοντος 2018 (ΕΚΠ), την Πέμπτη 1 Νοεμβρίου 2018, στις 17:30, στο Μέγαρο Μουσικής, αίθουσα MC2. 

21η Μαΐου, Ευρωπαϊκή Ημέρα Natura 2000 | Να αναδειχθεί η εθνική περιβαλλοντική ωριμότητα και αξιοπρέπεια

Η αρμόδιος Επίτροπος για το Περιβάλλον, τις Θαλάσσιες Υποθέσεις και την Αλιεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) δήλωσε: «με την Ευρωπαϊκή Ημέρα Natura 2000 αποτίνουμε φόρο τιμής στο μοναδικό αυτό δίκτυο και στην αξία του για τους πολίτες και την οικονομία». Πρόκειται για ένα δίκτυο με περισσότερες από 27.000 προστατευόμενες περιοχές, που καλύπτουν πάνω από ένα εκατομμύριο τετραγωνικά χιλιόμετρα στη ξηρά και στη θάλασσα. Εκτός από τη διατήρηση της φυσικής κληρονομιάς της Ευρώπης, το δίκτυο συμβάλλει με ποσοστό μεταξύ 1,7 και 2,5 % στο ΑΕΠ της ΕΕ μέσω της παροχής οικοσυστημικών υπηρεσιών, όπως η δέσμευση διοξειδίου του άνθρακα, ο καθαρισμός των υδάτων, η επικονίαση και ο τουρισμός.

Ερευνητές της Σχολής Γεωεπιστημών και Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου της Κουίνσλαντ, Αυστραλία, με σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science», ισχυρίζονται ότι το ένα τρίτο των προστατευόμενων περιοχών της Γης είναι προστατευόμενες μόνο κατ’ όνομα. Η μελέτη εκτιμά ότι έχει υποβαθμισθεί το 33% των προστατευόμενων περιοχών στη ξηρά, με συνέπεια, μεταξύ άλλων, να απειλείται η βιοποικιλότητα σε αυτές τις περιοχές. Συνολικά έξι εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων έχουν υποβαθμισθεί από ποικίλες ανθρώπινες παρεμβάσεις.

Yπερψηφίστηκε στον ΟΗΕ η Συνθήκη απαγόρευσης των πυρηνικών όπλων| H Ελλάδα όπως αναμενόταν συντάχθηκε με τις πυρηνοκάτοχες χώρες και μποϋκόταρε τη συζήτηση

Μόλις απαγορεύσαμε τα πυρηνικά όπλα! 

Σήμερα στον ΟΗΕ ελήφθη μια ιστορική απόφαση όταν υιοθετήθηκε με ψήφους 122- 1 η  Συνθήκη για την Απαγόρευση των πυρηνικών όπλων Treaty on the Prohibition of Nuclear Weapons η οποία θα αποτελέσει τη νομική βάση για την πλήρη απαγόρευση των χειρότερων όπλων μαζικής καταστροφής. 

Η Συνθήκη την οποία υποστήριξαν πάνω από 140 κράτη κατά την Γενική συνέλευση του ΟΗΕ απαγορεύει την ανάπτυξη, δοκιμή, παραγωγή, διευκόλυνση, κατασκευή, κατοχή, φύλαξη, χρήση και απειλή χρήσης πυρηνικών όπλων και παρέχει ευέλικτες διεξόδους για τις πυρηνοκάτοχες και εξαρτώμενες από αυτές χώρες για να συμμορφωθούν με τη Συμφωνία όταν αποφασίσουν να την υιοθετήσουν. 

Δυστυχώς η Ελλάδα συμπαρατάχθηκε με τις πυρηνοκάτοχες χώρες και μποϋκόταρε την συζήτηση αυτής της ιστορικής συμφωνίας.

Η πρόεδρος της Σύσκεψης Elayne Whyte, παραδίδοντας το τελικό κείμενο  προς την ψηφοφορία είπε:

" Είμαστε εδώ για να δώσουμε ζωή σε μια νέα Συμφωνία n οποία επιδιώκει να συνενώσει τον κόσμο γύρω από τα όνειρα κάθε ανθρώπου να δει έναν κόσμο ελεύθερο από πυρηνικά όπλα."

Η συμφωνία θα ανοίξει προς υπογραφή στις 20 Σεπτεμβρίου 2017 στον ΟΗΕ και θα τεθεί σε ισχύ μόλις την επικυρώσουν 50 χώρες.

"Αυτό είναι ορόσημο το οποίο επιτυγχάνει την απαγόρευση των πυρηνικών όπλων  μια για πάντα“ είπε ο συμπρόεδρος της  IPPNW Τιlman Ruff. “Η Συνθήκη βασίζεται στην ανθρωπιστική αρχή ότι οι συνέπειες των πυρηνικών όπλων είναι απαράδεκτες κάτω από οποιαδήποτε συνθήκη και κάθε χρήση των πυρηνικών όπλων είναι αντίθετη με τις αρχές κάθε διεθνούς ανθρωπιστικού Δικαίου. .”

"Οι 9 πυρηνοκάτοχες χώρες, που αρνήθηκαν να συμμετάσχουν σε αυτές τις διαπραγματεύσεις, τώρα αντιμετωπίζουν μια δύσκολη απόφαση" είπε ο διευθυντής προγράμματος της “ΙPPNW John Loretz. “Θα πρέπει να συμβιβαστούν με όσα ξεκάθαρα προβλέπει η Συνθήκη και να καταστρέψουν το πυρηνικό τους οπλοστάσιο, όπως είχαν υποχρέωση εδώ και πολλές δεκαετίες ή θα πρέπει να στιγματιστούν σαν παράνομες..''

“Tα κράτη που βασίζουν την ασφάλειά τους στην κατοχή πυρηνικών όπλων που κατέχονται από άλλα κράτη (όπως η Ελλάδα στο ΝΑΤΟ)  θα πρέπει να υποχωρήσουν από κάθε διευθέτηση που έχει σχέση με πυρηνικά όπλα (πχ φιλοξενία πυρηνικών στη Σούδα) ή θα αντιμετωπίσουν ανάλογη παγκόσμια καταδίκη..”

Σαν ιδρυτής και ηγετικός ιατρικός συνεταίρος της ICAN—International Campaign to Abolish Nuclear Weapons— η IPPNW είχε έντονη παρουσία στον ΟΗΕ σαν κοινωνικός συμμετέχων στις διαπραγματεύσεις για τη Συνθήκη , εργαζόμενη για να τεκμηριώσει πλήρως τα επιστημονικά δεδομένα σχετικά με τις ανθρωπιστικές επιπτώσεις των πυρηνικών όπλων..

“ Η  Συνθήκη αναγνωρίζει τις καταστροφικές ανθρωπιστικές συνέπειες που αφορούν την ασφάλεια όλης της ανθρωπότητας, θέτουν τεράστιες αμφιβολίες για την επιβίωση του ανθρώπου, το περιβάλλον, την ασφάλεια των τροφίμων και την υγεία των επόμενων γενεών" είπε η δρ Ruff. “Επίσης αναγνωρίζει ότι αυτές οι συνέπειες δεν μπορεί να αντιμετωπιστούν με επάρκεια, αλλά μόνο να προληφθούν."

“Είμαστε πολύ ευχαριστημένοι γιατί η Συνθήκη αναγνωρίζει τα θύματα των πυρηνικών όπλων” σημείωσε η Dr. Ruff . Το κείμενο σαφώς αναφέρεται στους Hibakusha—τους επιζήσαντες της Hiroshima και του Nagasaki— και στους ιθαγενείς που μολύνθηκαν και είχαν επιπτώσεις κατά τις πυρηνικές δοκιμές. Επίσης συμπεριλαμβάνει τις δυσανάλογες επιπτώσεις των πυρηνικών όπλων σε παιδιά και γυναίκες."

“ Δημιουργώντας ένα ξεκάθαρο και λογικό σετ απαγορεύσεων, έναν αριθμό σημαντικών θετικών υποχρεώσεων που περιλαμβάνουν την υποχρέωση για την υποβοήθηση θυμάτων και την άμεση αποκατάσταση των βλαβών στο περιβάλλον, και με διαδικασίες που οδηγούν προς την καταστροφή τους τέτοιες που μπορεί να οδηγήσουν σε παγκόσμια συμμετοχή χρόνο με τον χρόνο, η Συνθήκη αποτελεί ένα δυνατό νομικό, ηθικό και πολιτικό εργαλείο προόδου." 

“Σήμερα με αυτή την ιστορική συνθήκη, ο κόσμος άλλαξε. Το κοινό συμφέρον της ανθρωπότητας υπογραμμίζει αυτό το επίτευγμα. Η απαγόρευση των πυρηνικών όπλων μπορεί να αποτελέσει το πρώτο βήμα προς την επείγουσα για την ανθρώπινη υγεία υπόθεση της πλήρους εξαφάνισης τους..” 

Μαρία Αρβανίτη Σωτηροπούλου

---------------------------------------------

Μια από τα ίδια για άλλη μια φορά η στάση της Ελλάδας απέναντι στην απαγόρευση των πυρηνικών όπλων.

Δείτε παρακάτω απόσπασμα από ανάρτηση των ΦτΦ στις  8 Σεπτεμβρίου 2016.

''Οι ΦΙΛΟΙ της ΦΥΣΗΣ θεωρούν απαράδεχτη τη "μία από τα ίδια" πολιτική της Ελλάδας στον ΟΗΕ για το θέμα της απαγόρευσης των πυρηνικών όπλων. Η Ελλάδα διαχρονικά απέχει ή καταψηφίζει προτάσεις για τη σύγκλιση συνέλευσης του ΟΗΕ για να συζητήσει την απαγόρευση των πυρηνικών όπλων. Οι ΦτΦ με επιστολή τους προς τον Πρωθυπουργό κ.Αλέξη Τσίπρα (19.05.2015)  τον καλούσαν η χώρα μας "να συμπαραταχθεί με τις δυνάμεις που στηρίζουν την πλήρη απαγόρευση των πυρηνικών και να μη στηρίζει τις απόψεις των πυρηνοκατόχων για μια δήθεν σταδιακή μείωση που παρατείνει το ισχύον καθεστώς». 

Δυστυχώς η Ελλάδα για μια ακόμα φορά καταψήφισε,  κατά τη διάρκεια της τελικής συνάντησης της Συνόδου εργασίας στη Γενεύη για τον πυρηνικό αφοπλισμό που έγινε τον Αύγουστο του 2016, την πρόταση για σύγκλιση συνέλευσης το 2017 για να διαπραγματευθεί τα νομικώς δεσμευτικά εργαλεία για την πλήρη απαγόρευση των πυρηνικών. Η πρόταση υιοθετήθηκε τελικά στις 19 Αυγούστου 2016 αφού 107 άλλα κράτη την υποστήριξαν.''

Δείτε εδώ κι εδώ παλιότερες αναρτήσεις επί του θέματος.

3 Μαρτίου «Παγκόσμια Ημέρα Άγριας Ζωής» - World Wildlife Day| ΟΗΕ: «Το μέλλον της άγριας ζωής βρίσκεται στα χέρια μας» | Κυριακή 6.3.2016: παρατηρούμε και φωτογραφίζουμε άγριες ορχιδέες στο Ποικίλο Όρος

Ανθέων 72, 124 61, Χαϊδάρι | www.naturefriends.gr

Mail: xpolis@gmail.com - naturefriendsgreece@gmail.com - Τηλ. FAX: 215 5257408

1/3/2016

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

3 Μαρτίου «Παγκόσμια Ημέρα Άγριας Ζωής»

ΟΗΕ: «Το μέλλον της άγριας ζωής βρίσκεται στα χέρια μας»

Η Παγκόσμια Ημέρα Άγριας Ζωής καθιερώθηκε από το 2013, σε μια προσπάθεια του ΟΗΕ να ενημερώσει και να ευαισθητοποιήσει την ανθρωπότητα, αλλά και να πάρει μέτρα προκειμένου να σταματήσει το τεράστιο οργανωμένο έγκλημα που συντελείται με κίνητρο το κέρδος. Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ επέλεξε την 3^η  Μαρτίου ως Παγκόσμια ημέρα, γιατί την ημέρα αυτή, το έτος 1973, υπογράφηκε στην Ουάσιγκτον των Η.Π.Α. η «Σύµβαση για το διεθνές Εμπόριο των Απειλούμενων µε Εξαφάνιση Ειδών Άγριας Πανίδας και Χλωρίδας» (CITES).

Η λαθροθηρία και η λαθρεμπορία άγριας πανίδας και χλωρίδας δεν είναι ένα νέο παγκόσμιο φαινόμενο. Στις μέρες μας όμως παίρνει μεγαλύτερες διαστάσεις με την αύξηση της ζήτησης και την εμπορία μέσω διαδικτύου. Δεν είναι τυχαίο το μήνυμα που απηύθυνε με αφορμή στην περσινή  επέτειο (2015) ο Γραμματέας του ΟΗΕ Ban – Ki moon, στο οποίο μεταξύ των άλλων υπογραμμίζει ότι «το Παράνομο εμπόριο άγριας ζωής είναι μια αυξανόμενη και εξελισσόμενη διακρατική μορφή της εγκληματικότητας, συγκρίσιμη με άλλα ολέθρια παραδείγματα, όπως η διακίνηση ναρκωτικών, η εμπορία ανθρώπων, το λαθρεμπόριο διαφόρων ειδών και πετρελαίου… Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις για την αυξημένη συμμετοχή (στη λαθροθηρία και λαθρεμπορία) δικτύων του οργανωμένου εγκλήματος και παράνομων μη κυβερνητικών ένοπλων ομάδων».

Στην Ασία και στην Αφρική το παράνομο κυνήγι ρινόκερων, ελεφάντων και τίγρεων συνεχίζεται με μοναδικό κίνητρο το κέρδος (το κέρατο του ρινόκερου πουλιέται 40.000 Ευρώ το κιλό). Πρόσφατα συνελήφθη στη Βραζιλία ο  Εζεκιέλ Αντόνιο Καστάνια, ο οποίος φέρεται να ήταν ο επικεφαλής ενός μεγάλου δικτύου, το οποίο καταλάμβανε παράνομα ομοσπονδιακές εκτάσεις στον Αμαζόνιο, τις αποψίλωνε και στη συνέχεια πωλούσε σε κτηνοτρόφους βοοειδών. Ο Καστάνια και η εγκληματική «παρέα» του αποψίλωσε το 20% του Αμαζονίου!!!.

Η λαθροθηρία και λαθρεμπορία, περιορίζει μέχρι εξαφάνισης την άγρια πανίδα και τη χλωρίδα, υποβαθμίζει τους οικοτόπους και αυξάνει τον κατάλογο των απειλούμενων ειδών στα «κόκκινα βιβλία πανίδας και χλωρίδας» (Red Books)

Στη χώρα μας η αρκούδα, ο λύκος, η Ευρασιατική βίδρα, ενώ συνδέονται με την υγεία των δασών και την ισορροπία των οικοσυστημάτων, απειλούνται, παρά τις προσπάθειες για την προστασία τους που καταβάλλουν αρκετές ΜΚΟ και εθελοντές.

Το παράνομο κυνήγι, και ιδιαίτερα των άγριων ωδικών πτηνών που γίνεται με δίκτυα, ξόβεργες κ.λπ., «η σκλαβιά» τους σε κλουβιά και η εμπορία τους από ειδικά καταστήματα αλλά και ανοιχτές αγορές και παζάρια (π.χ. Σχιστό Σκαραμαγκά) συνεχίζεται, παρά το γεγονός ότι απαγορεύεται με σχετική νομοθεσία όπως π.χ. με  Ν. 1335/83 «Κύρωση Διεθνούς Σύμβασης για τη Διατήρηση της Άγριας Ζωής και του Φυσικού Περιβάλλοντος της Ευρώπης».

Παρουσιάζοντας τις  θέσεις των ΦΙΛΩΝ της ΦΥΣΗΣ/Naturefriends Greece,  ειδικότερα για τα αρωματικά φυτά, την Ελληνική Χλωρίδα, και τους Οικοτόπους /Ενδιαιτήματα (4/8/2014) μεταξύ των άλλων υπογραμμίζαμε:

Naomi Klein "This Changes Everything: Capitalism vs. The Climate"

Οι ΦτΦ/NFGR μέσω του blog ενημερώνουν και προωθούν τις πληροφορίες για εκδηλώσεις, συνέδρια, εκδόσεις κ.λπ. που αφορούν το φυσικό και το ανθρωπογενές περιβάλλον. Πρόσφατα αναρτήσαμε το ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ με πληροφορίες για συνέδρια, συναντήσεις, δράσεις για το τετράμηνο Σεπτέμβριος - Δεκέμβριος 2014.

Θεωρούμε την προώθηση της πληροφορίας, τη διάχυση της γνώσης, την εκπαίδευση, τη "συνεκτικότερη θεώρηση" των οικολογικών ζητημάτων, το "συλλογισμό και τη συνεννόηση" βασικές προϋποθέσεις για την ανάπτυξη κοινών δράσεων για την προστασία της φύσης. 

Με βάση το παραπάνω σκεπτικό, παρουσιάζουμε το νέο βιβλίο της Naomi Klein "This Changes Everything: Capitalism vs. The Climate" που πρόκειται να κυκλοφορήσει στις 16 Σεπτεμβρίου 2014. Το βιβλίο επικεντρώνεται στην κλιματική αλλαγή. Η συγγραφέας από την αρχή, από τον υπότιτλο "Capitalism vs. The Climate" παίρνει θέση, θεωρεί τον καπιταλισμό ως υπεύθυνο για την κλιματική αλλαγή....

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, 576 σελίδες:

• 5 Crucial Lessons for the Left From Naomi Klein’s New Book | You can’t fight climate change without fighting capitalism, argues Klein in This Changes Everything. [ΕΔΩ]
• NAOMI KLEIN (site - VIDEO) [ΕΔΩ]
• Άρθρο στην εφημερίδα THE GUARDIAN [ΕΔΩ]

Η εκτίμηση είναι ότι η έκδοση του βιβλίου συνδυάζεται με τις δράσεις και τη διαδήλωση που θα γίνει στη Νέα Υόρκη 19-21 Σεπτεμβρίου με αφορμή τη Διεθνή συνάντηση του ΟΗΕ στις 23 Σεπτεμβρίου.

Η συνάντηση του ΟΗΕ στο Ελσίνκι για την απαγόρευση των Πυρηνικών όπλων στην Μέση Ανατολή θα ακυρωθεί με ευθύνη των ΗΠΑ, της Ρωσίας και της Βρετανίας / Η προγραμματισμένη συνάντηση των ΜΚΟ για το ίδιο θέμα δεν ακυρώνεται - θα γίνει το Δεκέμβριο του 2012

Μπορεί να ακυρώθηκε η συνάντηση του ΟΗΕ για την κατάργηση των πυρηνικών όπλων στη Μέση Ανατολή. ο αγώνας όμως της ανρθωπότητας συνεχίζεται για την κατάργηση των πολέμων και της φτώχειας...
Διαβάστε ΕΔΩ το σχετικό ρεπορτάζ....

Manfred Pils - "Ρίο+20: Τι συνέβη με την Ευρωπαϊκή ευθύνη;"

Manfred Pils

Πρόεδρος του παγκόσμιου οργανισμού Naturefriends International

Έχουμε κάνει πολλές αναρτήσεις για τη Παγκόσμιο Σύνοδο του ΟΗΕ "Rio+20". Σήμερα κλείνουμε το θέμα με μια άνω τελεία παρουσιάζοντας τις εκτιμήσεις για τα αποτελέσματα του Rio+20 του Προέδρου των Naturefriends International.

Ενδιαφέρον πάντως παρουσιάζει και ένα προηγούμε μήνυμα του Manfred Pils με θέμα την Περιβαλλοντική και Κοινωνική Δράση των NFI, διαβάστε ΕΔΩ.

-----------

Ρίο+20: Τι συνέβη με την Ευρωπαϊκή ευθύνη;

20 χρόνια μετά την 1η παγκόσμια σύνοδο για το «Περιβάλλον και την Ανάπτυξη» στο Ρίο ντε Τζανέιρο, η φετινή σύνοδος (20-22 Ιουνίου του 2012) θα έπρεπε να προβεί σε ανασκόπηση των 20 χρόνων της πολιτικής για την αειφορία. Νέα και συγκεκριμένα μέτρα για την εφαρμογή βιώσιμων πολιτικών θα έπρεπε να έχουν ήδη εφαρμοστεί. Όλοι ήδη συμφωνούσαν, αλλά και συμφωνούν ακόμα ότι είναι απαραίτητα. Η φτώχεια σ' όλο τον κόσμο έχει διπλασιαστεί – σχεδόν δυο δισεκατομμύρια άνθρωποι στον πλανήτη ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Στην υπερθέρμανση του πλανήτη δεν έχει μπει φρένο, ο ρυθμός απώλειας της βιοποικιλότητας είναι ταχύτατος, οι θάλασσες υπεραλιεύονται, τροπικά δάση καταστρέφονται, η ερημοποίηση προχωρά: Άρα δεν προκύπτουν θετικά αποτελέσματα.

Πριν τη διοργάνωση του συνεδρίου, ειδικά μη κυβερνητικές οργανώσεις όπως οι Φίλοι της Φύσης έφεραν αρκετές προτάσεις προς συζήτηση για την παγκόσμια σύνοδο. Αυτές οι αναμενόμενες όμως συζητήσεις ναυάγησαν. Ο φόβος αποτυχίας της συνόδου (όπως έχει συμβεί στο παρελθόν στις κλιματικές συναντήσεις του Ντέρμπαν και της Κοπεγχάγης),  είχε σαν αποτέλεσμα στο τελικό κείμενο, που εκδίδεται πριν τη σύνοδο, να έχουν αφαιρεθεί όλες οι επίμαχες προτάσεις – οι υπουργοί στο Ρίο δεν άφησαν καμιά από αυτές προς συζήτηση.

Το τελικό κείμενο “Το μέλλον που θέλουμε” εμπεριέχει μη δεσμευτικές και γενικόλογες υποσχέσεις για “πράσινη οικονομία”, αόριστες και μη δεσμευτικές  προτάσεις καταπολέμησης της φτώχειας, της υπερθέρμανσης του πλανήτη, της ερημοποίησης. Καμιά δεσμευτική απαίτηση προς τις εταιρείες ώστε να σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, να σταματήσουν την αποψίλωση των τροπικών δασών, κανένα συγκεκριμένο σχέδιο προστασίας των θαλασσών από την υπεραλίευση. Όλες οι απαιτήσεις που θα οδηγούσαν σε συγκεκριμένες δεσμεύσεις της διεθνούς κοινότητας έχουν παραλειφθεί π.χ. Τα 30 δις $ για αειφόρο ανάπτυξη σε φτωχές χώρες, η κατάργηση των υπέρογκων επιδοτήσεων άνθρακα, πετρελαίου ή φυσικού αερίου που αγγίζουν τα 600 δις $ ετησίως ή η αναβάθμιση του περιβαλλοντικού προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών (UNEP) σ' ένα ισχυρό και καλά χρηματοδοτούμενο οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών.

Ένας εκπρόσωπος της Greenpeace, είπε τα πράγματα με τ' όνομά τους: “Αν ο πλανήτης ήταν τράπεζα δισεκατομμύρια θα συγκεντρωνόντουσαν για τη διάσωσή του. Αλλά η ανθρώπινη φτώχεια και δυστυχία όπως και η καταστροφή των οικοσυστημάτων δεν αξιολογούνται με παρόμοιο τρόπο: δεν μπορεί να παρουσιαστεί με οικονομικά μεγέθη, με λογιστικό δηλαδή τρόπο, άρα θεωρείται δευτερεύουσας σημασίας – παράπλευρη απώλεια με άλλα λόγια.”

Η παραπάνω νοοτροπία συναντάται σε πολλές παγκόσμιες συνδιασκέψεις και πολιτικές συναντήσεις – οικονομική ανάπτυξη σε αντίθεση με το περιβάλλον και τη φτώχεια: η οικονομική ανάπτυξη είναι η πρώτη προτεραιότητα, μόνο εφόσον αυτή επιτευχθεί έχουμε την “πολυτέλεια” να νοιαστούμε για το περιβάλλον και τη δικαιοσύνη. Αυτή η προσέγγιση είναι απίστευτα κοντόφθαλμη. Πρώτος και κύριος λόγος είναι ότι η οικονομική ανάπτυξη είναι η κύρια αιτία της καταστροφής του περιβάλλοντος, αλλά και της φτώχειας που επικρατεί στον πλανήτη, άρα περαιτέρω ανάπτυξη θα έχει μόνο καταστροφικά αποτελέσματα. Δεύτερον, έχουμε πια την τεχνογνωσία ώστε να οργανώσουμε μια βιώσιμη, δίκαιη, αλλά και με αποτελεσματική αξιοποίηση των πόρων οικονομία – απλά χρειάζεται να την επιβάλουμε άσχετα ή και σε αντίθεση με τα κυρίαρχα συμφέροντα μεμονωμένων κρατών ή εταιριών.

Η λογική ερώτηση που προκύπτει είναι: Ποιος είναι αυτός που θα την οργανώσει; Η απάντηση είναι απλή: Το πλουσιότερο 1/5 του συνόλου των κρατών εκπέμπει το 60% του διοξειδίου του άνθρακα (CO₂ ), σκάβοντας μόνες τους το λάκκο τους. Το φτωχότερο 1/5 δεν ευθύνεται ούτε καν για το 1% οποιουδήποτε τύπου εκπομπών, καθώς οι χώρες αυτές είναι κατά κύριο λόγο θύματα των κοινωνικών και οικολογικών προβλημάτων του πλανήτη. Αυτό σημαίνει πως οι υπεύθυνες-βιομηχανικά ανεπτυγμένες χώρες και ειδικά η Ευρώπη- θα πρέπει ν' αναλάβουν την ευθύνη για το δικό τους καλό. Αλλά οι Ευρωπαίοι πολιτικοί θα αντιδράσουν μόνο εάν τα κοινωνικά κινήματα, όπως οι Φίλοι της Φύσης, απαιτήσουν μια τέτοια πολιτική. Ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε – άρα πρέπει και να το κάνουμε.

Manfred Pils

Πρόεδρος του παγκόσμιου οργανισμού Φίλοι της Φύσης (Naturefriends International)

Rio+20: Τα αποτελέσματα της διάσκεψης του ΟΗΕ/ The results

Ο Γραμματέας του ΟΗΕ Ban ki-Moon για το Rio+20

Δημοσίευμα από τον Guardian ΕΔΩ

Μπαν Κι-Mουν: Ένα παγκόσμιο κίνημα αλλαγής/ Rio+20

Συνεχίζουμε τις αναρτήσεις και την ενημέρωση για τη Συνδιάσκεψη του ΟΗΕ "Rio+20" με θέμα την "Αειφόρο, Βιώσιμη Ανάπτυξη". Σήμερα παρουσιάζουμε το άρθρο Μπαν Κι-Mουν, Γραμματέα του ΟΗΕ που δημοσιεύτηκε στο ΒΗΜΑ.
Ο Γραμματέας του ΟΗΕ  μεταξύ των άλλων διαπιστώνει: "Στο Ρίο, περισσότεροι από 100 αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων μαζί με 25000 συμμετέχοντες θα καθορίσουν την πορεία προς το μέλλον. Για πολύ καιρό τώρα καταστρέφουμε και καταναλώνουμε τον δρόμο προς την ευημερία..."

Το μοντέλο αυτό είναι νεκρό. Στο Ρίο πρέπει να ξεκινήσουμε τη δημιουργία ενός καινούργιου μοντέλου για την οικονομία του 21ου   αιώνα. Όλο και περισσότερ ο κατανοούμε ότι με έξυπνες δημόσιες πολιτικές, οι κυβερνήσεις μπορούν να βελτιώσουν τις οικονομίες τους, να μειώσουν τη φτώχεια, να δημιουργήσουν αξιοπρεπείς δουλειές και να επιταχύνουν την κοινωνική πρόοδο με έναν τρόπο που σέβεται τους πεπερασμένους πόρους της γης..."
 -----------
 Μπαν Κι-Mουν: Ένα παγκόσμιο κίνημα αλλαγής

Την επόμενη εβδομάδα, οι ηγέτες του κόσμου θα συναντηθούν στη Σύνοδο του ΟΗΕ για την Αειφόρο Ανάπτυξη στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Θα στεφτεί η Σύνοδος από επιτυχία;  Η γνώμη μου είναι πως ναι. Οι διαπραγματεύσεις υπήρξαν  μακρές. Ακόμη και σήμερα υπάρχει περισσότερη διαφωνία παρά συμφωνία για τις λεπτομέρειες του αποκαλούμενου «κειμένου συμπερασμάτων» της Συνόδου. Ωστόσο, δεν θα είναι αυτό που θα καθορίσει την επιτυχία της Συνόδου. Πολύ πιο σημαντικό είναι αυτό που το Ρίο έχει ήδη καταφέρει. Τη δημιουργία ενός κινήματος αλλαγής.

Το Ρίο +20 είναι ένα ορόσημο σε μια μακριά πορεία. Η διάσημη Σύνοδος της Γης του 1992, έθεσε την αειφόρο ανάπτυξη στην παγκόσμια ατζέντα. Σήμερα έχουμε κατανοήσει καλύτερα αυτή την πανάρχαια απαίτηση. Πώς να ισορροπήσουμε καλύτερα τις αναπτυξιακές ανάγκες ενός αυξανόμενου παγκόσμιου πληθυσμού, ώστε όλοι να μπορούν να απολαμβάνουν τους καρπούς της ευημερίας και της οικονομικής ανάπτυξης, με την ανάγκη προστασίας των πολυτιμότερων πόρων του πλανήτη. 

Της γης, του αέρα και του νερού. Στο Ρίο, περισσότεροι από 100 αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων μαζί με 25000 συμμετέχοντες θα καθορίσουν την πορεία προς το μέλλον. Για πολύ καιρό τώρα καταστρέφουμε και καταναλώνουμε τον δρόμο προς την ευημερία. 

Το μοντέλο αυτό είναι νεκρό. Στο Ρίο πρέπει να ξεκινήσουμε τη δημιουργία ενός καινούργιου μοντέλου για την οικονομία του 21ου   αιώνα. Όλο και περισσότερ ο κατανοούμε ότι με έξυπνες δημόσιες πολιτικές, οι κυβερνήσεις μπορούν να βελτιώσουν τις οικονομίες τους, να μειώσουν τη φτώχεια, να δημιουργήσουν αξιοπρεπείς δουλειές και να επιταχύνουν την κοινωνική πρόοδο με έναν τρόπο που σέβεται τους πεπερασμένους πόρους της γης. 

Σε αυτή την λογική,  πιστεύω ότι η ορμή της αλλαγής είναι αμετάκλητη. Η αλλαγή είναι παντού και  ολοφάνερη  σε χώρες μικρές και μεγάλες, πλούσιες και φτωχές.  Η  Δημοκρατία της Κορέας,  η Ινδονησία,  η Καμπότζη, τα Μπαρμπάντος και η Νότιος Αφρική, μεταξύ πολλών άλλων χωρών, υιοθετούν ήδη στρατηγικές  «πράσινης ανάπτυξης» που χρησιμοποιούν τις πεπερασμένες πηγές με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, δημιουργούν θέσεις εργασίας και προωθούν την ανάπτυξη χαμηλού-άνθρακα. 

Το Αζερμπαϊτζάν, η Αίγυπτος, η Αρμενία, η Ιορδανία,  η Κένυα, η Μαλαισία, το Μεξικό, το Νεπάλ, η Ουκρανία και η Σενεγάλη εφαρμόζουν τεχνολογίες πράσινης ανάπτυξης σε μια σειρά βιομηχανικών τομέων από τη γεωργία μέχρι τον τουρισμό. Η Κίνα έχει δεσμευτεί να εξασφαλίσει το 16 τοις εκατό των ενεργειακών της αναγκών από ανανεώσιμες πηγές μέχρι το 2020 ενώ σχε διάζει να επενδύσει περισσότερα από 45 δισεκατομύρια δολάρια στην ανακύκλωση απορριμμάτων και σε καθαρές τεχνολογίες σύμφωνα με το πενταετές της σχέδιο.

Στη Βραζιλία η διαχείριση απορριμμάτων και η ανακύκλωση απασχολούν περισσότερα από 500 000 άτομα, τα περισσότερα από τα οποία ζουν στο περιθώριο της κοινωνίας. Με το νέο Εθνικό Νόμο Εγγύησης της Απασχόλησης, η Ινδία άρχισε να επιδοτεί την βελτίωση της διαχείρισης των φυσικών πόρων, όπως τα δάση και το πόσιμο νερό. Όπου και να κοιτάξεις, οι εθνικές και οι τοπικές αρχές υιοθετούν αρχές και πρακτικές που μπορούν να μας οδηγήσουν από την περιβαλλοντική καταστροφή και την αυξανόμενη κοινωνική ανισότητα προς μια νέα εποχή συνολικής και ισορροπημένης αειφόρου ανάπτυξης. 

Οι κυβερνήσεις και τα έθνη-κράτη δεν είναι μόνα τους σε αυτή την πορεία αλλαγής. Στο Ρίο, περισσότεροι από 1000 επιχειρηματικοί ηγέτες από όλες τις ηπείρους θα στείλουν ένα κοινό μήνυμα:  η συνήθης τακτική λειτουργεί πλέον. Πολλοί είναι μέλη του Global Compact του ΟΗΕ, εθελοντές σε έναν ανερχόμενο κίνημα του ιδιωτικού τομέα που κατανοεί ότι η εταιρική ευθύνη του 21ου αιώνα σημαίνει εταιρική αειφορία. Η NIKE (μια εταιρεία - πρωταθλήτρια της αποκαλούμενης «κλειστής ανακύκλωσης» που ελαχιστοποιεί την βιομηχανική ρύπανση) έχει ξεκινήσει ένα καινούργιο πρόγραμμα για την ενίσχυση των οικοσυστημάτων των βραζιλιάνικων δασών. Η Unilever έχει δεσμευτεί να προμηθεύεται όλες τις πρώτες ύλες από αειφόρες πηγές μέχρι το 2020. Η Κενυατική Safaricom έχει ενσωματώσει την ισότητα των φύλων στη λειτουργία της για να δημιουργήσει ένα φιλικό περιβάλλον για τις μητέρες. 

Η Microsoft ανακοίνωσε ότι θα είναι σύντομα ελεύθερη του διοξειδίου του άνθρακα. Η  κινεζική Broad Group  παράγει μη-ηλεκτρικά κλιματιστικά μηχανήματα που έχουν 200 τοις εκατό περισσότερη ενεργειακή απόδοση. Η ToughStuff από τον Μαυρίκιο φιλοδοξεί να μεταφέρει ηλιακή ενέργεια σε 33 εκατομμύρια άτομα στην Αφρική μέχρι το 2016, ενώ  η Future Energy Company του Αμπού Ντάμπι εργάζεται για την ηλεκτροδότηση αγροτικών περιοχών  στο Αφγανιστάν και στην  Τόνγκα του Νοτίου Ειρηνικού. 

Η ενέργεια θα είναι ένα από τα κεντρικά θέματα του Ρίο. Την αποκαλώ το χρυσό νήμα που υφαίνει το αειφόρο μέλλον, τον κύριο οδηγό για ανάπτυξη,  κοινωνική ένταξη και προστασία του περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένης της κλιματικής αλλαγής. Αυτός ήταν ο λόγος που το 2011 δημιούργησα μια νέα πρωτοβουλία με τίτλο «Αειφόρος Ενέργεια για Όλους». 

Στόχος μας είναι να εξασφαλίσουμε καθολική πρόσβαση σε σύγχρονες υπηρεσίες ενέργειας για το 20 τοις εκατό των ανθρώπων που τις στερούνται. Να μειώσουμε τα ενεργειακά απορρίμματα με τον διπλασιασμό της ενεργειακής απόδοσης και να διπλασιάσουμε το μερίδιο των ανανεώσιμων στις παγκόσμιες πηγές ενέργειας. Στο Ρίο, οι ηγέτες της ανθρωπότητας, των επιχειρήσεων και της κοινωνίας των πολιτών θα ανακοινώσουν έναν μεγάλο αριθμό δράσεων για την προώθηση αυτών των στόχων. 

Η Αειφόρος ανάπτυξη για όλους αποτελεί μια συνεργασία-πρότυπο για το μέλλον. Η αρχή είναι απλή αλλά ισχυρή. Τα Ηνωμένα Έθνη χρησιμοποιούν την απαράμιλλη δύναμη τους να συγκεντρώνουν  όλους τους «παίκτες» στο ίδιο τραπέζι ώστε να συνεργαστούν  για το κοινό καλό. 

Στη πραγματικότητα, αυτό είναι το Ρίο+20. Οι διαπραγματεύσεις είναι πολύ σημαντικές. Οι συμφωνίες που θα γίνουν σήμερα θα καθορίσουν τις συζητήσεις του αύριο. Αλλά το Ρίο +20 προχωράει πέρα από αυτό. Αποτελεί την έκφραση της δυναμικής ενός παγκόσμιου κινήματος για αλλαγή -  και ένα μεγάλο βήμα προς το μέλλον που θέλουμε. 

Από το Rio του 1992 στο Rio+20 του 2012

Το blog του Ελληνικού Δικτύου Φίλοι της Φύσης συνεχίζει τις αναρτήσεις και την ενημέρωση για τη Συνδιάσκεψη του ΟΗΕ με θέμα της "Βιώσιμη/Αειφόρο Ανάπτυξη"  που οι προετοιμασίες της άρχίζουν αυτή την ώρα στο Ρίο της Βραζιλία.
Σας προτείνουμε να παρακολουθήσετε το ανωτέρω video - είναι μόλις 4,5 λεπτά....

Επίσης σας ενημερώνουμε ότι έχετε τη δυνατότητα να παρακολουθήσετε ενέα (9) συζητήσεις μέσω διαδικτύου. Οι συζητήσεις αυτές ξεκινάνε την Παρασκευή 15 Ιουνίου.
Πατήστε ΕΔΩ

Τα θέματα είναι:  

1. Capturing the Sun!,  
2. What is Green Gr
3. owth? A Global Perspective from U.S. Governors , 
4. Global Forest Watch: The Real-Time Deforestation Alert System,
5. Empowering Youth to Use Geospatial Technologies,
6. City Life: Living Clean, Living Green,
7. The Heath Sector Goes Green,
8. Creating the Future We Want,
9. There’s an App for That?,
10. Women and Natural Resources.

Δείτε και τις κατωτέρω αναρτήσεις, είναι σχετικές με το θέμα.

Σαντρουντίν Αγά Χαν: "Είναι αειφόρος η αειφόρος ανάπτυξη;"

Με αφορμή την έναρξη της προετοιμασίας της Διεθνούς Συνδιάσκεψης του ΟΗΕ "Rio+20" που ξεκινάει την Τετάρτη 13 Ιουνίου στο Ρίο της Βραζιλίας  [ΕΔΩ] αναρτούμε την παρέμβαση του Σαντρουντίν Αγά Χαν: "Είναι αειφόρος η αειφόρος ανάπτυξη;" που αν και έγινε πριν από δέκα χρόνια είναι εξαιρετικά επίκαιρη. Το θέμα της Συνδιάσκεψης του ΟΗΕ είναι η "Βιώσιμη/αειφόρος ανάπτυξη".

Είναι αειφόρος η αειφόρος ανάπτυξη;

Σαντρουντίν Αγά Χαν

[Το 4^ο Διεθνές Διεπιστημονικό και Διαθρησκειακό Οικολογικό Συμπόσιο, υπό την αιγίδα του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου και του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ρομάνο Πρόντι, πραγματοποιήθηκε από  5 έως 10 Ιουνίου 2002, στην Αδριατική. Η έμφαση του Συμποσίου, με τίτλο «Αδριατική: Μια θάλασσα σε κίνδυνο, ένας κοινός στόχος», δόθηκε, εκτός από τα οικολογικά προβλήματα της Αδριατικής και των χωρών που βρέχονται απ’ αυτήν, στην προσπάθεια για την ανάπτυξη μιας «περιβαλλοντικής ηθικής».

Μεταξύ των ομιλιών που προκάλεσαν αίσθηση, ήταν αυτή του Πρίγκιπα Σαντρουντίν Αγά Χαν, ο οποίος έχει διατελέσει Πρόεδρος της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες. Του έχει απονεμηθεί, μεταξύ άλλων, το Βραβείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών. Το κείμενό του γράφτηκε πριν από το Γιοχάνεσμπουργκ. Είναι συνεπώς ένα κείμενο που επιβεβαιώθηκε από τις εξελίξεις.

Η θέση που θα υποστηρίξω σήμερα είναι ότι το δόγμα της «αειφόρου ανάπτυξης» είναι παραπλανητικό και ότι στρεβλώνει την εικόνα που έχουμε για τον κόσμο, όπως έκανε άλλοτε η θεωρία που ήθελε την γη επίπεδη. Οι επιπτώσεις είναι όμως σήμερα απείρως πιο επικίνδυνες για τη μελλοντική μας επιβίωση.

Κατά συνέπεια, θα αποστασιοποιηθώ από το «πολιτικώς ορθόν» και θα επιχειρήσω να καταδείξω πώς η κάποτε ευγενής ιδέα της «αειφόρου ανάπτυξης» έχει εκτραπεί.

Παρ’ όλες τις ρητορείες σχετικά με την ικανοποίηση των βασικών αναγκών και την μείωση της φτώχειας – και παρά τις δεκαετίες που επίσημα ήταν αφιερωμένες στην ανάπτυξη – ο αριθμός των ανθρώπων σε ακραία ή απόλυτη ένδεια συνεχίζει να αυξάνεται.

Τα αποτελέσματα της τελευταίας συνάντησης στη Χάγη και το Μοντερέι καθόλου δεν συμβάλλουν στην αισιοδοξία μας. Δεν αποτελούν και πολύ καλό οιωνό για το Γιοχάνεσμπουργκ.

Είναι καιρός να δοθεί τέλος στην αδράνεια που ο Κόφι Ανάν έχει περιγράψει πετυχημένα ως «business as usual». Έχει δίκιο όταν υποστηρίζει ότι «καθώς η προσοχή μας είναι εστιασμένη στις συγκρούσεις, στην παγκοσμιοποίηση ή, πιο πρόσφατα, στην τρομοκρατία, συχνά δεν καταφέρνουμε να δούμε πώς όλα αυτά συνδέονται με την αειφορία. Όμως η έννοια αυτή έχει γίνει ευσεβής επίκληση αντί να αποτελεί πρόσκληση για συγκεκριμένη δράση, όπως θα ήταν σωστό».

Η ειρωνεία είναι ότι εκείνοι που προωθούν την αειφόρο ανάπτυξη, το κάνουν συχνά στο όνομα της βοήθειας προς τα φτωχά έθνη του Νότου. Γεγονός παραμένει, ωστόσο, ότι σήμερα, 80 χώρες  έχουν κατά κεφαλήν εισόδημα κατώτερο απ’ ό,τι πριν μια δεκαετία και ότι ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν σε συνθήκες φτώχειας (με λιγότερο από 1 δολάριο την ημέρα) είναι επίμονα κολλημένος στα 1,2 δισεκατομμύρια, ενώ εκείνοι που κερδίζουν λιγότερο από 2 δολάρια την ημέρα αριθμούν σχεδόν 3 δισεκατομμύρια.

Κάποιος με ημερήσια αμοιβή ενός δολαρίου θα χρειαζόταν 109 χρόνια για να κερδίσει όσα ο Γάλλος ποδοσφαιριστής Ζινεντίν Ζιντάν σε μια μέρα!

Η αειφόρος ανάπτυξη έχει εκτραπεί με τους ακόλουθους τρόπους: